My Bonjour

ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ

Ο Λάκης (Απόστολος) Σάντας ήταν Έλληνας αντιστασιακός ήρωας που μαζί με τον αγωνιστή Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη γερμανική-ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής προς 31 Μαΐου 1941.

Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 22 Φεβρουαρίου το 1922, όπου τότε υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος.

Τελειώνει το γυμνάσιο το 1940 και αμέσως μετά εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Θα αποφοιτήσει μετά την απελευθέρωση.
Τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941 θα κατεβάσει μαζί με το φίλο του Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης και θα την κρύψει στο πηγάδι που οι αρχαίοι τάιζαν τον Εριχθόνιο, όπου και βρίσκεται θαμμένη ακόμα.

Πέθανε στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2011, σε ηλικία 89 ετών.

Η σορός του εκτέθηκε για λαϊκό προσκύνημα σε παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, ως τις 5 Μαΐου, οπότε κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου εκφώνησε επικήδειο ο Γλέζος, ενώ μεσίστια κυμάτιζε η ελληνική σημαία στο βράχο της Ακρόπολης.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΖΑΣ

Ο Γιώργος Πάντζας είναι Έλληνας ηθοποιός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Παγκράτι στις 22 Φεβρουαρίου 1937.

Ήταν το μοναδικό παιδί των γονιών του.
 Ο πατέρας του, Σπύρος, ήταν ποιητής, αλλά πέρασε λόγω των πολιτικών του φρονημάτων 17 χρόνια εξόριστος.
Λόγω της απουσίας του πατέρα του μεγάλωσε στην Καισαριανή με το θείο του, γυμνασιάρχη Αναγνωστόπουλο.

Βγήκε από νωρίς στη βιοπάλη εργαζόμενος σε ένα κατάστημα υφασμάτων. Παράλληλα φοίτησε στο 7ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Παγκρατίου, από το οποίο αποφοίτησε το 1955.
Πέρασε με άριστα στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, συνεχίζοντας πάντοτε να εργάζεται.
Φοίτησε επίσης στην Ανώτερη Σχολή Κινηματογράφου.

Με τη σύζυγό του Στέλλα έχει αποκτήσει δύο παιδιά, την Καίτη και τον επίσης ηθοποιό, Σπύρο.

Η πρώτη κινηματογραφική ταινία που συμμετείχε ήταν το Παιδί του δρόμου.
Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1958 στη θεατρική παράσταση Βασίλισσα Αμαλία με πρωταγωνιστές το Μάνο Κατράκη και τη Μαίρη Αρώνη. Συμμετείχε στο θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, ενώ συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη χορεύτρια Ελένη Προκοπίου, με την οποία έπαιξαν μαζί σε πέντε ταινίες. Ασχολήθηκε επίσης με την επιθεώρηση.

Η πρώτη του ενασχόληση με τα κοινά ήταν με την ΕΔΑ το 1951.
Αργότερα συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη του οποίου ήταν υποψήφιος δήμαρχος Καισαριανής το 1986.
Το 1994 όμως αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκε στο ΔΗΚΚΙ, με το οποίο κατέβηκε υποψήφιος στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 ήταν υποψήφιος με το ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια εκλογική περιφέρεια.

Το 2002 και το 2006 ήταν υποψήφιος νομάρχης Ανατολικής Αττικής με τη Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία.

Εξελέγη βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2012, καθώς και τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015.
Εξελέγη ακόμη κοσμήτορας της Βουλής στις 6 Φεβρουαρίου 2015.

Το 2023, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκε στη Νέα Αριστερά, συμμετέχοντας μάλιστα στο Μεταβατικό Πανελλαδικό Συντονιστικό Νέας Αριστεράς.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

Ο Γιώργος Αρβανίτης  είναι Έλληνας κινηματογραφιστής και μοντέρ.

Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1941, ήτοι στην εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στο χωριό Δίλοφο της Φθιώτιδας.

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, με τον πατέρα του να είναι αντάρτης και τη μητέρα του πολιτική κρατούμενη.
Αυτόν και τα αδέλφια του, τα μεγάλωσαν, στη Νέα Πεντέλη, τα αδέλφια της μητέρας του.
Ο Αρβανίτης, με την οικογένεια των θείων του δούλευε στην ταβέρνα και στο γαλακτοκομείο που κατείχαν.
Αργότερα, έμαθε τη δουλειά του ηλεκτρολόγου από έναν μαγαζάτορα της γειτονιάς.

Ο Αρβανίτης, όπως ο ίδιος παραδέχεται δεν σπούδασε ποτέ για τον κινηματογράφο.
Παρόλα αυτά, ήθελε να τον μάθει και έτσι αποφάσισε να δουλέψει με την εταιρεία του Φιλοποίμενα Φίνου, τη Φίνος Φιλμ.
Αν και ο ίδιος δε συμφωνούσε με την αισθητική της εταιρείας, θεωρούσε απαραίτητο βήμα στην καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας, την παραμονή του εκεί.
Στη Φίνος Φιλμ φωτογράφισε 26 ταινίες. Τελευταία ταινία έμελλε να είναι το Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας, του 1976, που ήταν σε συμπαραγωγή Φίνος Φιλμ και Θανάση Βέγγου.
Είχε αποχωρήσει 3 χρόνια πριν από την εταιρεία.

Αφού αποχώρησε από τη Φίνος Φιλμ, ξεκίνησε μία μακρόχρονη συνεργασία με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο.
Με τον Αγγελόπουλο άρχισε να συνεργάζεται ήδη από το 1968 που έκανε την ταινία μικρού μήκους Εκπομπή.
Αργότερα, το 1970 συμμετείχε και στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Αναπαράσταση, και συνέχισε τη συνεργασία σε όλες τις ταινίες του σκηνοθέτη, εκτός από δύο: Το λιβάδι που δακρύζει και το Η σκόνη του χρόνου.
Κατά συνέπεια, συμμετείχε σε πολλές βραβευμένες ταινίες του Αγγελόπουλου, όπως Ο μελισσοκόμος, Το βλέμμα του Οδυσσέα, Ο θίασος, το Μία αιωνιότητα και μία μέρα, το οποίο βραβεύθηκε με Χρυσό Φοίνικα.

Από το 1989 ο Αρβανίτης εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία.
Εκεί συνέχισε να εργάζεται ως κινηματογραφιστής, κάνοντας 44 ταινίες και αποσπώντας 6 διεθνή βραβεία.
Στη Γαλλία έχει κερδίσει ως κινηματογραφιστής θέση στη Γαλλική Ένωση Διευθυντών φωτογραφίας, στην Ακαδημία Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ακαδημία Τέχνης και Τεχνικής του Κινηματογράφου και στην Ανώτερη Εθνική Σχολή Επαγγελμάτων Εικόνας και Ήχου.
Αυτές τις δεκαετίες συμμετείχε σε εξίσου βραβευμένες ταινίες όπως το Νύφες, του Παντελή Βούλγαρη.
 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ

Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε στη Νίκαια στις 31 Ιανουαρίου 1999.
Η καταγωγή του πατέρα του Μάρκου ήταν από τα Μπουγιουκλιανά Παλαιών Ρουμάτων Χανίων.

Απόφοιτος (1966) της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης δούλεψε στο θέατρο για 25 και πλέον χρόνια συνεργαζόμενος με Αλέξη Μινωτή, Τζένη Καρέζη, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Χατζηχρήστο, Θανάση Βέγγο κ.ά.
Συνεργάστηκε επί μια 8ετία (1968-1974) με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν.
Συμμετείχε στα έργα Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Κομμάτια και θρύψαλα του Γιώργου Σκούρτη, Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα του Ιάκωβου Καμπανέλλη κ.ά.
Είχε παίξει σε πολλές ταινίες μαζί με τον Σωτήρη Μουστάκα και άλλους ηθοποιούς.
Είχε τον ρόλο του δημάρχου Χαρχούδα στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή Εδώ Λιλιπούπολη, την εποχή που ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν διευθυντής του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα.
Το 1980 ίδρυσε παιδική σκηνή ανεβάζοντας το έργο της γυναίκας του, Λιάνας, Το παράξενο όνειρο του Βασίλη.
Το έργο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα καθώς και στην ελληνική ομογένεια της Αμερικής, του Καναδά και της Ευρώπης.

Συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες και σειρές στην τηλεόραση. Παρουσίασε μεταξύ 1990-1992 την καθημερινή εκπομπή Κάμερα αλήθεια στο Κανάλι 29, με ρεπορτάζ από τις λαϊκές αγορές, καθώς και τη ραδιοφωνική εκπομπή Μια σκελίδα σκόρδο στο "Ράδιο Αθήνα".
Όταν ο σταθμός μετατράπηκε σε Κανάλι 5 διώχτηκε με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί οικονομικά και ψυχικά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1999 από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νεάπολης στη Νίκαια.
Είχε δύο γιους, τον Μάρκο και τον Νίκο.