My Bonjour

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο επονομαζόμενος και «Γέρος της Δημοκρατίας», υπήρξε μία από τις πιο επιφανείς προσωπικότητες της νεώτερης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας.
Διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας και πλειστάκις υπουργός. Ήταν ο ιδρυτής της πολιτικής δυναστείας των Παπανδρέου, που έδωσε στην Ελλάδα δύο ακόμη πρωθυπουργός, τον γιο του Ανδρέα Παπανδρέου (1981-1989, 1993-1996) και τον εγγονό του Γεώργιο Παπανδρέου (2009-2011).

Γόνος ταπεινής οικογένειας, ο Γεώργιος Παπανδρέου γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1888 στο Καλέντζι Αχαΐας.

Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στο Βερολίνο.

Το 1915 διορίστηκε Νομάρχης Λέσβου και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο ακολούθησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης.

Πρωτοστάτησε στην έκπτωση του βασιλιά Κωνσταντίνου κι εναντιώθηκε με σθένος στο δικτατορικό καθεστώς του στρατηγού Πάγκαλου.

Το 1930, όταν ο Βενιζέλος επέστρεψε στην εξουσία, ο Γεώργιος Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Παιδείας κι έλαβε σημαντικά μέτρα για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Το 1935 ίδρυσε το «Δημοκρατικό Κόμμα», το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό».

Ακολούθησαν η δικτατορία Μεταξά και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Εξ αιτίας της αντιστασιακής του δράσης, το 1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε. Δύο χρόνια αργότερα κατέφυγε στη Μέση Ανατολή για να οργανώσει το συνέδριο του Λιβάνου, όπου αποφασίστηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό την προεδρία του, και αμέσως μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ελλάδα.

Την περίοδο 1947 - 1950 ανέλαβε διάφορα υπουργεία σε μεταβατικές κυβερνήσεις.
Η συνεργασία που ακολούθησε με τους Φιλελεύθερους του Σοφοκλή Βενιζέλου δεν κράτησε για πολύ.
Το 1961 αναγνωρίστηκε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου και στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξασφάλισε το 1/3 των εδρών της Βουλής.
Μην αναγνωρίζοντας το κύρος του αποτελέσματος, κήρυξε τον «ανένδοτο» στην ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1963 κέρδισε τις εκλογές με σχετική πλειοψηφία.

Πανηγυρική ήταν η νίκη το Φεβρουάριο του 1964, με την Ένωση Κέντρου να λαμβάνει το 53% των ψήφων.
Όμως, οι ιδεολογικές, πολιτικές και προσωπικές διαφορές στους κόλπους του κόμματος ήταν το αδύνατο σημείο, το οποίο εκμεταλλεύθηκε η παρασκηνιακή ηγεσία της Δεξιάς.
Τον Ιούλιο του 1965, οι αποστάτες ανέτρεψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας μακράς περιόδου πολιτικής κρίσης.

Από την 21η Απριλίου 1967, οπότε εκδηλώθηκε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ο Γεώργιος Παπανδρέου τέθηκε σε περιορισμό στο σπίτι του στο Καστρί και την 1η Νοεμβρίου του 1968 άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Δύο ημέρες αργότερα, η κηδεία του «Γέρου της Δημοκρατίας» αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αντιδικτατορική διαδήλωση.
Την πομπή ακολούθησε μία πραγματική λαοθάλασσα 300 χιλιάδων ανθρώπων, «το μέγα πλήθος με το μέγα πάθος» κατά τη δική του έκφραση.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε νυμφευτεί δύο φορές.
Την πρώτη με τη Σοφία Μινέικο, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη δεύτερη με την σπουδαία ηθοποιό Κυβέλη Ανδριανού, με την οποία απέκτησε επίσης ένα γιο, τον Γεώργιο Παπανδρέου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

Ο Αλέξανδρος Θεοδοσιάδης του Δημητρίου  ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Θεσσαλονίκης και ως υπουργός.

Γεννήθηκε στην Ιστιαία της Εύβοιας στις 13 Φεβρουαρίου 1904.

Πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης.
Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1961 , το 1963 και το 1964.

Χρημάτισε υφυπουργός Οικισμού (4 Νοεμβρίου - 17 Νοεμβρίου 1961) και στη συνέχεια υφυπουργός Δημοσίων Έργων (17 Νοεμβρίου 1961 - 19 Ιουνίου 1963) στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Για τελευταία φορά ήταν μέλος της κυβέρνησης (ως υπουργός Βιομηχανίας) στην τελευταία κυβέρνηση πριν τη χούντα, τον Απρίλιο του 1967.
Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΘ.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ωρολογά και είχαν 2 γιους

Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στον Απρίλιο 1977.
Κηδεύτηκε στις 23 Απριλίου 1977 και η ταφή έγινε στο νεκροταφείο Ευαγγελιστρίας.
 

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ

Ο Σταμάτης Κ. Μανούσης γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1905 και ήταν Έλληνας οφθαλμίατρος και πολιτικός από την Κω της Δωδεκανήσου.

Ήταν ο ιδρυτής και διευθυντής της Οφθαλμολογικής Κλινικής "Μανούση" στην Αθήνα, στην οδό Νεοφύτου Βάμβα 9 (1936-1973).

Στον πόλεμο του 1940-41 υπηρέτησε ως έφεδρος Ανθυπίατρος στον Ελληνικό Στρατό με υπηρεσία κυρίως στο νοσοκομείο του Μεσολογγίου, ο Δήμος του οποίου αργότερα τον παρασημοφόρησε για τις υπηρεσίες του.

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, η κλινική του μεταβλήθηκε σε λαϊκό κατάλυμα, φιλοξενώντας, κατά δεκάδες, ανθρώπους από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση (ΕΑΜ) και του αναγνωρίστηκε επίσημα η δράση του αυτή με απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Διετέλεσε πρόεδρος της Δωδεκανησιακής Αδελφότητας Πειραιώς, μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (1928), πρόεδρος της Γενικής Ένωσης Κώων Αθηνών, και αντιπρόεδρος της Δωδεκανησιακής Νεολαίας Αθηνών.

Ήταν επίσης ανταποκριτής της εφημερίδας “Δωδεκάνησος”(1928), ιδρυτικό μέλος της εδρεύουσας στην Αθήνα Δωδεκανησιακής Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας (ΔΙΛΕ), μέλος του φιλολογικού συλλόγου "Παρνασσός", της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Αθηνών (δημοσίευσε εργασίες σε συνέδρια μαζί με τον συνεργάτη του Καθηγητή Θ. Τζανίδη) και μέλος του Δ.Σ. του Διεθνούς Ιπποκρατείου Ιδρύματος Κω (Δ.Ι.Ι. ΚΩ).

Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου σε δυο εκλογικές περιόδους (1963-1964 και 1964-1967) με την Ένωση Κέντρου.
Διετέλεσε υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου (από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως την παραίτησή του, στις 11 Μαΐου 1966).
Επίσης, ανέλαβε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

Πέθανε στις 7 Ιουλίου 1981.

Η οικογένειά του, πολλά χρόνια μετά το θάνατό του, και μετά από αρκετές προσπάθειες και ενέργειες, υλοποιεί τη γραπτή επιθυμία του, να μεταφερθούν τα οστά του από την Αθήνα και να ενταφιαστούν στη γενέτειρα γη, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Κω, με ομόφωνη απόφαση, παραχώρησε χώρο στο κοιμητήριο ως ένδειξη αναγνώρισης του μεγάλου έργου του στο νησί.

Για το σκοπό αυτό ανηγέρθη καλλιμάρμαρο ταφικό μνημείο με την ανάγλυφη μορφή του, έργο του γλύπτη Τζανουλίνου, όπου ενταφιάστηκαν τα οστά του στις 3 Ιουλίου 2011.
Είναι σχεδιασμένο από τον γνωστό αρχιτέκτονα, Γιάννη Βικέλα.
 

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ

Ο Μιχαλάκης Καραολής γεννήθηκε στο Παλαιχώρι Ορεινής, Λευκωσίας, στις 13 Φεβρουαρίου 1933 και ήταν Ελληνοκύπριος αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και ήρωας της Κύπρου.
Για τη δράση του συνελήφθη από τις βρετανικές δυνάμεις και εκτελέστηκε διά απαγχονισμού.

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του Παλαιχωρίου και αποφοίτησε με υποτροφία από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας.
Απόφοιτος καθώς ήταν έπιασε δουλειά στο Φόρο Εισοδήματος.
Ήταν επίσης αθλητής δρόμου στον σύλλογο ΑΠΟΕΛ.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. πολύ πριν από την 1η Απριλίου 1955 και ήταν μέλος της ομάδας του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη. Στις 28 Αυγούστου 1955 ανέλαβε μαζί με τον συναγωνιστή του (και μετέπειτα πολιτικό Ανδρέα Παναγιώτου την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, ο οποίος κατηγορείτο ως προδότης.

Η απόπειρα πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια ανοικτής διαδήλωσης του ΑΚΕΛ, την οποία παρακολουθούσε ο Πουλλής.
Τον πυροβόλησαν δημόσια αρκετές φορές.
Κατά την προσπάθεια διαφυγής του, ο Καραολής καταδιώχθηκε από τους παρευρισκόμενους και ένας από αυτούς έφραξε με το ποδήλατό του τον δρόμο του Καραολή, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει το δικό του ποδήλατο.
Αργότερα οι αρχές ταυτοποίησαν τον Καραολή μέσω της πινακίδας του ποδηλάτου του και ακολούθως τον συνέλαβαν  στο Τζιάος, ενώ εκείνος ετοιμαζόταν να προσχωρήσει στην αντάρτικη ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου.

Φυλακίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας και καταδικάστηκε σε θάνατο στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
Δημόσιος κατήγορος στη δίκη του Καραολή ήταν ο μετέπειτα ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς.
Ο Γρίβας σε πολλά μηνύματα του έγραφε: «κάντε το αδύνατο δυνατό, ελευθερώστε τον Καραολή».

Ο Γάλλος φιλόσοφος και βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, Αλμπέρ Καμύ, απηύθυνε έκκληση στην Βασίλισσα Ελισάβετ για απονομή χάριτος.
Η επιστολή αυτή αποκτήθηκε από τον φιλάνθρωπο και επιχειρηματία Νάσο Κτωρίδη και δωρήθηκε στο Εθνικό Μουσείο Αγώνα στη Λευκωσία.

Ο Μιχαλάκης Καραολής οδηγήθηκε στην αγχόνη στις 10 Μαΐου 1956 τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο μαζί με τον Ανδρέα Δημητρίου.
Εκτελέστηκε πρώτος λέγοντας: Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δεν βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε.

Οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν στην οικογένειά του να πάρει το σώμα του και να το θάψει, αλλά αντ' αυτού το έθαψαν οι ίδιοι σε ένα περιφραγμένο χώρο εντός των φυλακών, τα λεγόμενα Φυλακισμένα Μνήματα.

Ο Μιχαλάκης Καραολής κατά την διάρκεια της κράτησης του ανέφερε σε ένα γράμμα προς τους φίλους του τα παρακάτω:

Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν
μόνο πως πρέπει να ζουν
Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν
Και πως την πατρίδα να τιμούν.

Η εκτέλεση αυτών των Κυπρίων αγωνιστών προκάλεσε εντονότατο ρεύμα αγανάκτησης σ΄ ολόκληρο τον κόσμο.
Στην Αθήνα πραγματοποιήθηκαν πολλές συγκεντρώσεις και πορείες.
Τιμής ένεκεν ο Δήμος Αθηναίων μετονόμασε την οδό Λουκιανού, όπου και το οίκημα της Αγγλικής Πρεσβείας σε οδό Καραολή και Δημητρίου, το ίδιο έπραξε και ο Δήμος Πειραιά, μετονομάζοντας την οδό Ναυάρχου Μπητ στη σημερινή οδό Καραολή και Δημητρίου.
Επίσης, στην Καισαριανή και τον Άγιο Δημήτριο δύο δρόμοι φέρουν τα ονόματα των δύο αγωνιστών.
 

ΑΛΕΞΙΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Ο Αλέξιος Γ. Κ. Σαββίδης είναι Έλληνας ιστορικός, μεσαιωνολόγος-βυζαντινολόγος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα  στις  13 Φεβρουαρίου 1955 και πραγματοποίησε σπουδές φιλολογίας και βυζαντινής/μεσαιωνικής ιστορίας στα Πανεπιστήμια Αθηνών (Φιλοσοφική Σχολή/πτυχιούχος, 1978), Λονδίνου (King’s College/Master of Philosophy, 1980) και Θεσσαλονίκης (Φιλοσοφική Σχολή/διδακτορικό, 1986).

Στο School of Orienta and African Studies του Παν/μίου Λονδίνου παρακολούθησε επί διετία (1978-1980) τα μαθήματα/σεμινάρια των καθηγητών Παναγιώτη Γερ. Βατικιώτη Peter M. Holt και VictorL. Ménage.

Είναι ομότιμος καθηγητής από το 2022 Ιστορίας Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Την περίοδο 2016-2020 διετέλεσε Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Το 1997 τιμήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με το Α΄ Βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί για τη συμβολή του στη μελέτη των βυζαντινοτουρκικών σχέσεων και την προώθηση της ελληνοτουρκικής επιστημονικής συνεργασίας, ενώ το 2016 έλαβε το Βραβείο Οδυσσέα Λαμψίδη για την έως τότε τριανταπεντάχρονη ερευνητική/συγγραφική του συμβολή στη μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού του μεσαιωνικού Πόντου.

Από το  1985 ως το 2001 υπήρξε ερευνητής στο Κέντρο (Ινστιτούτο) Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Αθήνα).
Το 2001 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών/ Ρόδος), όπου το 2005/2006 εξελίχτηκε σε τακτικό καθηγητή.΄

Εχει πλούσιο ερευνητικό και διδακτικό έργο, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, με ειδικά μαθήματα, διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μελέτες και άρθρα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, στα ρωσσικά και στα τουρκικά.

Είναι επίσης αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών στην Αθήνα από το 2010, όπου, μεταξύ άλλων εκδόσεων βιβλίων και δημοσιεύσεων σε συλλογικά έργα και στο επιστημονικό περιοδικό της Επιτροπής Αρχείον Πόντου, επιμελήθηκε της έκδοσης του συλλογικού τόμου Ο βυζαντινός Πόντος (4ος-15ος αιώνες μ.Χ.

Πέρα από το πλούσιο ιστορικό ερευνητικό/ συγγραφικό του έργο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με βιβλία και μονογραφίες σε έγκριτους εκδοτικούς οίκους έχει συμβάλει με μελέτες-άρθρα κ.ά. συνεργασίες σε διεθνούς κύρους επιστημονικά περιοδικά.

Από το 1985 ως το 2001υπήρξε τακτικός άμισθος συνεργάτης (με άρθρα, βιβλιοκρισίες και χρονικά) του περιοδικού Νέα Εστία(Aθήνα), ενώ την περίοδο 1991-1994 υπήρξε άμισθος επιμελητής ειδικής στήλης για το ιστορικό βιβλίο της αθηναϊκής εφημερίδας ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ.

Υπήρξε μαθητής στο Ωδείο Αθηνών και στο Ελληνικό Ωδείο του μουσουργού και ακαδημαϊκού Μενέλαου Παλλάντιου (1914-2012) (σολφέζ και αρμονία) και του καθηγητή βυζαντινής μουσικής Ιωάννη Μαργαζιώτη, της πιανίστας Βίνιας Τσόπελα, του βιολονίστα Τάτση Αποστολίδη (1928-2009) και του βιολίστα Γιάννη Βατικιώτη (1924-2002), ενώ επιπλέον στα μαθητικά του χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών υπήρξε μαθητής των μουσικολόγων Μάρκου Δραγούμη και Στέφανου Βασιλειάδη (1933-2004) και των ζωγράφων Κώστα Πλακωτάρη (1902-1969), Γιώργου Μαλάμου(1913-2007) και Ιωάννας Μητσέα-Μαλάμου (1913-2004), πραγματοποιώντας επίσης ιδιωτικά μαθήματα σολφέζ και μουσικής διεύθυνσης με τον αρχιμουσικό Λευτέρη Χαλκιαδάκη(1927-2008).
 

ΔΗΜΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

Ο Δήμος (Δημοσθένης) Αναστασιάδης είναι Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός.

Γεννήθηκε στην Κατερίνη, στις 13 Φεβρουαρίου 1985, όπου και μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια.
Σε ηλικία 6 χρονών γράφτηκε σε ωδείο και έμαθε διάφορα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα, ντραμς και μπουζούκι.
Το 1997, σε ηλικία 12 χρονών, μαζί με άλλους φίλους του δημιούργησαν την μπάντα "Δύτες του Χρόνου", με μουσική παρουσία στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Πέρα από τη μουσική, ήταν για επτά χρόνια αθλητής της χειροσφαίρισης στον Αρχέλαο Κατερίνης.
Το 2004, ξεκίνησε τις σπουδές του στη Κοζάνη στο ΤΕΙ Βιομηχανικού Σχεδιασμού, για να τις διακόψει προσωρινά προκειμένου να δηλώσει συμμετοχή στο μουσικό τηλεπαιχνίδι "Dream Show 2" ξεκινώντας την επαγγελματική του καριέρα.

Το καλοκαίρι του 2008 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD single με τίτλο "Δήμος Αναστασιάδης" και 3 μήνες αργότερα το ολοκληρωμένο του άλμπουμ "3 Λάθη", με 13 τραγούδια από την εταιρεία Warner Music Greece.
Ο καλλιτέχνης με εκείνη τη δισκογραφική δουλειά βρισκόταν επί δεκαπέντε εβδομάδες στο επίσημο National Airplay Chart (κατάλογο τραγουδιών που παίζονται στους ελληνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς).
Το 2008 ο Δήμος Αναστασιάδης ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης της χρονιάς στα MAD Video Music Awards, που απονεμήθηκαν το 2009.
Ακολούθησε το άλμπουμ "Αντίθετη Τροχιά"' (2010) από την εταιρία Universal music Greece με 10 τραγούδια. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ, με τίτλο "Άλλος Εγώ", στο οποίο περιέχονται 11 τραγούδια και πάλι από τη Universal music Greece.
Στη συνέχεια το 2014 ήρθε το τέταρτο άλμπουμ του, από την Cobalt music, με τίτλο "Ίδια μάτια" όπου συμπεριλήφθηκαν 11 τραγούδια.
Από την πρώτη του εμφάνιση στη μουσική βιομηχανία το 2008 έχει πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά και έχει στο ενεργητικό του συνεργασίες με διάσημους καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Κότσιρας, Λάκης Παπαδόπουλος, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Στέλιος Ρόκκος και Κώστας Τουρνάς.
Μάλιστα το σχήμα στο οποίο συμμετείχε με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη σημείωσε σε 60 παραστάσεις "sold out" και έτσι οι συναυλίες συνεχίστηκαν στη Θεσσαλονίκη αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Από το 2014 είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Τζένη Θεωνά και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Αρίωνα (γενν. 6 Απριλίου 2019).
Τον Μάιο του 2025 η Θεωνά ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος στο δεύτερο παιδί τους.