My Bonjour

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΡΟΡΙΤΗΣ

Ο Κώστας Παρορίτης (πραγματικό ονοματεπώνυμο: Λεωνίδας Σουρέας), ήταν Έλληνας δημοτικιστής πεζογράφος και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην 1 Ιουνίου 1878 στο χωριό Παρόρι ή Παρόρειο Λακωνίας.

Εμφανίστηκε στα γράμματα ως ποιητής από τις στήλες του περιοδικού Νουμάς. Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1896 και αναγορεύτηκε διδάκτωρ του πανεπιστημίου το 1898.
Έπειτα εργάστηκε ως σχολάρχης στο σχολαρχείο στην Ύδρα από το 1907 μέχρι και το 1916 αλλά και ένα χωριό του Ταΰγετου στην Σπάρτη ως ελληνοδιδάσκαλος μετά την αποφοιτησή του.
Κατά την περίοδο της παραμονής του στην Ύδρα έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του γλωσσικού του προσανατολισμού υπέρ του δημοτικισμού του Ψυχάρη και στη στροφή του προς το σοσιαλισμό, που αποκρυσταλλώθηκε μέσω της αλληλογραφίας του για κοινωνικά θέματα και θέματα αισθητικής και της γνωριμίας του με τον Κωνσταντίνο Χατζόπουλο που τότε έμενε στο Μόναχο και ή οποία και στάθηκε καθοριστική την ίδια περίοδο.
Από την Ύδρα πραγματοποίησε και την πρώτη του επίσημη εμφάνιση (είχαν προηγηθεί δημοσιεύματά του στην εφημερίδα Σπάρτη και το Σπαρτιατικόν Ημερολόγιον του Μ. Ι. Θεοδωρόπουλου το 1903) στη λογοτεχνία με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων Οι νεκροί της ζωής, η ιδεολογική στράτευση της οποίας οδήγησε στην παύση του για ένα μήνα από το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο το 1908. Ενδεικτική είναι η αιτιολόγηση της απόφασης από το Ανώτατο εκπαιδευτικό Συμβούλιο.

Στη συγγραφική του παρουσία κορυφαίο μυθιστόρημα Ο Κόκκινος Τράγος (1924). Διηγήματα και άρθρα δημοσίευσε κυρίως στο Νουμά, αλλά και σε έντυπα όπως το Εθνικόν Ημερολόγιον του Σκόκου, οι Νέοι Βωμοί, η Μούσα, ο Πυρσός, το Μικρασιατικό Ημερολόγιο, τα Γράμματα Αλεξανδρείας και αργότερα (μετά το 1920) στις εφημερίδες Ελεύθερος Λόγος, Δημοκρατία, Ελεύθερος Λόγος και Ριζοσπάστης, ενώ υπήρξε επίσης μέλος της Καλλιτεχνικής Συντροφιάς του καφενείου Μαύρος Γάτος και της Σοσιαλιστικής Δημοτικιστικής Ένωσης (ήδη από το 1909).

Το 1909 γίνεται μέλος της Σοσιαλιστικής Δημοτικιστικής Ένωσης και από τη εποχή αυτή αρχίζει να διαβάζει και σοσιαλιστική φιλολογία και φιλοδοξεί να γίνει ο εισηγητής του κοινωνικού διηγήματος.
Και στη συνέχεια η Οχτωβριανή Επανάσταση τον ενθουσιάζει και από τότε αρχίζει να παρακολουθεί από πολύ κοντά τους πολιτικούς και οργανωτικούς αγώνες της ελληνικής εργατικής τάξης.
Ο Κ. Παρορίτης ανήκει στο στενό πυρήνα των συνεργατών του «Νουμά».
Ό Παρορίτης είναι από τους αρχαιότερους και πιστότερους συνεργάτες και πρωτεργάτης του ‘’Νουμά’ ακόμα και όταν ήτανε καθηγητής σε Γυμνάσιο στην Αθήνα.’
Με τον Κώστα Παρορίτη καθιερώθηκε στο «Ριζοσπάστη» το χρονογράφημα και πολεμήθηκε από τους εκπροσώπους της εργατικής τάξης όσο κανείς άλλος λογοτέχνης.
Έφτασαν να του αμφισβητήσουν κάθε λογοτεχνική αξία.
Ξεκίνησε τον Ιούνη του 1921 όταν ο «Ριζοσπάστης» έγινε επίσημο όργανο του ΚΚΕ και διευθυντής του ήταν ο Γιάνης Κορδάτος.
Η ατμόσφαιρα του «Νουμά» ήταν δημοκρατική, προοδευτική, επαναστατική στην εποχή της.
Αυτή την ατμόσφαιρα εισέπνευσε ο Παρορίτης και λίγο αργότερα η επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες, όταν ξεκίνησε στο «Νουμά» η συζήτηση με αφορμή το βιβλίο του Γ. Σκληρού «Το κοινωνικό μας ζήτημα».
 Επηρεάστηκε από τις σοσιαλιστικές ιδέες μόλις αυτές άρχισαν να συζητιούνται στην Ελλάδα.

Ο Κώστας Παρορίτης πέθανε στην Αθήνα στις 10 Νοεμβρίου το 1931.
 

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα, στη 1 Ιουνίου 1940 και  ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και ηθοποιός.
Ξεκίνησε από μικρή την καριέρα στην ηθοποιία, αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση.

Ξεκίνησε σε ηλικία μόλις πέντε ετών να παίζει σε διάφορες παιδικές παραστάσεις, όπου την χαρακτήριζαν παιδί-θαύμα.
Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, λόγω Κατοχής και Εμφυλίου Πολέμου.
Στην εφηβεία της, έμενε με τον πατέρα της, ο οποίος ήταν πολύ αυστηρός απέναντι της.
Κατόπιν έμεινε με τη μητέρα της. Ο πατέρας της την υποστήριξε πραγματικά, στην επιθυμία της να ακολουθήσει την υποκριτική.
Σπούδασε στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη, η οποία εθεωρείτο μια από τις καλύτερες της εποχής.
Παράλληλα τελείωσε και τη σχολή χορού Πράτσικα Ζουρούδη και Βαρούτη.

Το 1967 παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Παύλο Τάσιο, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μυρτώ Τάσιου.
Ως ποιήτρια, είναι γνωστή για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό τρόπο γραφής της, καθώς και τις αναρχικές της ιδέες.
Οι στίχοι της ήταν γεμάτοι οργή και επαναστατικότητα.

Ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας της και η κλονισμένη ψυχολογία της την οδήγησαν στην αυτοκτονία στις 3 Οκτωβρίου το 1993.

Η Μυρτώ βρέθηκε νεκρή από αδιευκρίνιστα αίτια το 2015.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΛΛΗΚΑΣ

Ο Γιώργος Λιλλήκας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Πάνω Παναγιά την 1 Ιουνίου 1960.

Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα.
Το 1980 ξεκίνησε σπουδές πολιτικών επιστημών στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Λυών, από το οποίο αποφοίτησε το 1984. Παράλληλα απέκτησε Δίπλωμα Ειδικών Σπουδών για τον αραβικό κόσμο από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών και το Κέντρο Μελετών Μέσης Ανατολής.
Το 1985 απέκτησε προδιδακτορικό δίπλωμα (D.E.A.) στις πολιτικές επιστήμες από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών της Γκρενόμπλ.

Μέχρι το 2018 ήταν νυμφευμένος με τη Βαρβάρα Πετροπούλου και έχει ένα υιό.

Το 1993 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγο του την εταιρεία Marketway, από την οποία αποχώρησε το 2003 όταν διορίστηκε υπουργός.
Από το 2008 διευθύνει την εταιρεία BlueTree η οποία παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες στον τομέα των Διεθνών Επενδύσεων, κυρίως σε αγορές του εξωτερικού. Ακόμη, από το 2010 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Arch Capital Group (Όμιλος Εταιρειών εισηγμένος στο Χρηματιστήριο Nasdag που δραστηριοποιείται στον τομέα των Ασφαλειών και Αντασφαλειών).

Το 1987 επέστρεψε στην Κύπρο.
Ένα άρθρο που έγραψε για το πραξικόπημα του 1974 έγινε η αιτία να ζητήσει ο υποψήφιος πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 1988 Γιώργος Βασιλείου να τον γνωρίσει.
Ο Γιώργος Βασιλείου ζήτησε από τον Γιώργο Λιλλήκα να ενταχθεί στο εκλογικό επιτελείο του.
Μετά την εκλογή του Γιώργου Βασιλείου, ο Γιώργος Λιλλήκας διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του και Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς (1988-1993).
Στις προεδρικές εκλογές του 1993 εργάστηκε για την επανεκλογή του Γιώργου Βασιλείου, κάτι που δεν έγινε.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ (ως μέλος των Νέων Δυνάμεων) για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 12 Ιουνίου 2006.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε παράλληλα, για μικρό χρονικό διάστημα, Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Στις 13 Ιουνίου 2006 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών.
Στις 16 Ιουλίου 2007 παραιτήθηκε επειδή το κόμμα του που τον πρότεινε για υπουργό, το ΑΚΕΛ, αποχώρησε από την κυβέρνηση, μετά την απόφαση του για διεκδίκηση της προεδρίας του κράτους στις προεδρικές εκλογές του 2008 με δικό του υποψήφιο, τον Δημήτρη Χριστόφια, και όχι με υποστήριξη του τότε προέδρου, Τάσσου Παπαδόπουλου.
Ο Γιώργος Λιλλήκας, παρόλο που διαφώνησε με την απόφαση του ΑΚΕΛ και υποστήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, παραιτήθηκε από υπουργός.

Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα.
Υποστηριζόταν από την ΕΔΕΚ. Κατετάγη τρίτος με ποσοστό 24,93% και δεν πέρασε στον β΄ γύρο των εκλογών.
Ο ίδιος δεν υποστήριξε κανένα από τους δύο εναπομείναντες υποψηφίους στον β΄ γύρο.

Στις 28 Απριλίου του 2013 ίδρυσε τη Συμμαχία Πολιτών, αναλαμβάνοντας πρόεδρος της, με την οποία διεκδίκησε έδρα στις Ευρωεκλογές του 2014, χωρίς επιτυχία.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τη Συμμαχία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Υποθέσεων και Ασφάλειας του ίδιου οργανισμού.
Είναι εκπρόσωπος της Συμμαχίας Πολιτών στη Βουλή, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, επικεφαλής της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στις προεδρικές εκλογές του 2018 διεκδίκησε ξανά το προεδρικό αξίωμα. Υποστηριζόταν από το κόμμα του, τη Συμμαχία Πολιτών.
Κατετάγη πέμπτος με ποσοστό 2,18% και δεν πέρασε στον β΄ γύρο των εκλογών.
Ο ίδιος δεν υποστήριξε κανένα από τους δύο εναπομείναντες υποψηφίους στον β΄ γύρο.

Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021.
Στις 24 Ιουνίου 2021 ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την πολιτική.
Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η ενσωμάτωση της Συμμαχίας Πολιτών στην ΕΔΕΚ.