My Bonjour

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΤΟΒΑΣ

Ο Σταύρος Κουτόβας ήταν γνωστός συνδικαλιστής με δράση στις ΗΠΑ.

Γεννήθηκε στην Θεσσαλία το 1890 και μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1913.

Από το 1921 ξεκίνησε να συμμετέχει σε εργατικούς αγώνες.
Το 1927 πήγε στην Νέα Υόρκη όπου δημιούργησε το «Σπάρτακος» με σκοπό την οργάνωση των εργατών.
Θέλησε να μεταβεί στην ΕΣΣΔ και να βοηθήσει στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού.
Το 1930 συμμετείχε σε μια εκδήλωση συμπαράστασης σε απεργία, στην Νέα Υόρκη. Υπήρξε συμπλοκή με την αστυνομία και ένας αστυνομικός πυροβόλησε και τραυμάτησε τον Κουτόβα.

Πέθανε στο νοσοκομείο 8 μέρες αργότερα, στις 24 Ιανουαρίου 1930.

Την επόμενη μέρα, το Κομμουνιστικό Κόμμα κάλεσε σε διαδήλωση στην οποία παρευρέθηκαν εκατοντάδες, ενώ στην κηδεία του, μαζεύτηκαν 20 χιλιάδες.
 

ΜΙΧΑΗΛ ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Μιχάλης Βρανόπουλος γεννήθηκε το 1946 και ήταν Έλληνας δικηγόρος και τραπεζίτης, που διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Ήταν γιος του Δημήτριου Βρανόπουλου, αξιωματικού της αστυνομίας, δικηγόρου και πολιτικού, και της Ευαγγελίας Βρανοπούλου.
Ετεροθαλής αδερφός του ήταν ο διπλωμάτης Γεώργιος Βρανόπουλος. Αποπεράτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Κολλέγιο Αθηνών το 1964, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχείρησεων στο Wharton School for Business του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια.

Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και υπήρξε νομικός σύμβουλος αρκετών τραπεζών.
Το 1975 διορίστηκε οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος και το 1977 γενικός διευθυντής της Ιονικής Τράπεζας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1982.
Το 1989 ανέλαβε τη διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας για να μεταπηδήσει, το 1991, στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, στον θώκο της οποίας παρέμεινε μέχρι και το 1993.

Ήταν νυμφευμένος με τη Σοφία-Ιουλία Δασκαλάκη, κόρη του Γεωργίου Δασκαλάκη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Μαρίνα.

Στις 24 Ιανουαρίου 1994 δολοφονήθηκε από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη» στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Σόλωνος, καθώς κατευθυνόταν προς το δικηγορικό του γραφείο.
 

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος  ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου το 1935.

Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του.
Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόνη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.
Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Στις 24 Ιανουαρίου 2012, κατά την διάρκεια διαλείμματος σε γύρισμα της ταινίας του Η άλλη θάλασσα στη Δραπετσώνα, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενη μοτοσικλέτα ενώ διέσχιζε πεζός τον δρόμο.
Το ίδιο βράδυ άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Φαλήρου, όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση.
Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, στις 27 Ιανουαρίου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός.

Γεννημένος στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 1940 ο Ευαγγελάτος ήταν γιος του συνθέτη και αρχιμουσικού της Λυρικής Σκηνής Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Μπουρεξάκη.

Επηρεασμένος από την καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειάς του, κατευθύνθηκε προς τον χώρο του θεάτρου.
Αρχικά σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961.
Κατά την περίοδο 1966-1970, συμπλήρωσε τις σπουδές του στο εξωτερικό, σπουδάζοντας θέατρο και θεατρολογία με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Aπό το 1962, ιδρυτής της «Νεοελληνικής Σκηνής», ο Ευαγγελάτος συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο από το 1971 έως το 1977, σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και άλλες τοποθεσίες.
Διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1977-1980) και διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1984-1987).

Το 1975, ίδρυσε το "Αμφι-θέατρο", μέσω του οποίου διοργάνωνε παραστάσεις παγκοσμίως.
Τον Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη λειτουργία του "Αμφι-θεάτρου" λόγω οικονομικών προβλημάτων.

Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας και το 1989 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της ίδιας Σχολής.
Το 1991 ανέλαβε την έδρα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, που μόλις είχε δημιουργηθεί.
 Επίσης το διάστημα 1997-1999 έγινε πρόεδρος του ίδιου τμήματος.

Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

Ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Λήδα Τασσοπούλου (1953-2005), με την οποία απέκτησαν δύο τέκνα, τον Αντίοχο (1986-2010) και την Κατερίνα (1979-)

Πέθανε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2017.