My Bonjour

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Περικλής Παναγ. Καλλιδόπουλος γεννήθηκε στα Ριζά Χαλκιδικής το1872 και ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έγινε ανθυπολοχαγός το 1896.
Έναν χρόνο μετά πήρε μέρος στον πόλεμο του 1897.
Στον πόλεμο του 1913 πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων και τραυματίστηκε στη Μάχη του Κιλκίς.
Το 1919 έγινε αρχικά φρούραρχος και έπειτα στρατιωτικός διοικητής της Σμύρνης και παντρεύτηκε την Αικατερίνη Φωτιάδου (1899-1986).

Ανέλαβε τη διοίκηση της 12ης Μεραρχίας του ελληνικού στρατού κατά την εκστρατεία στη Μικρά Ασία το 1921.
Στη συνέχεια πήρε μέρος στις επιχειρήσεις στο Αφιόν Καραχισάρ και στον Σαγγάριο, μέχρι την υποχώρηση του ελληνικού στρατού.
Αποστρατεύτηκε το 1923.

Στην κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου υπηρέτησε ως υπουργός Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης από τον Ιούλιο του 1928 ως τον Ιούνιο του 1929.

Κατά την Κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση με την σύζυγό του και τον γιο τους Αλέξανδρο (μετέπειτα βουλευτή της ΕΔΑ).
Διέθεταν ασύρματο στην οικία τους και ήταν οι σύνδεσμοι μεταξύ πόλεως και ανταρτών, στους οποίους προωθούσαν τους Ισραηλίτες και άλλους που καταδιώκονταν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.
Ο ίδιος συνελήφθη από τους Γερμανούς.

Τιμήθηκε με το ανώτατο μετάλλιο του τίτλου του Δίκαιου των Εθνών  της κυβέρνησης του Ισραήλ, για την διάσωση Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής.

Ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου. Ιδρυτικό μέλος του πρώτου Αεραθλητικού Σωματείου στην Ελλάδα το 1930, με την επωνυμία "Ένωση Φίλων Αέρος" που μετονομάστηκε σε Αερολέσχη Θεσσαλονίκης.

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1924, Χαλκιδικής το 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και Θεσσαλονίκης το 1950 με τη Δημοκρατική Παράταξη (κατέλαβε την έδρα, επειδή ο Ιωάννης Σοφιανόπουλος παραιτήθηκε από την έδρα).
Το 1926 πολιτεύτηκε με την Ένωση Φιλελευθέρων λαμβάνοντας 1.256 ψήφους.

Πέθανε στην Αθήνα στις  23 Απριλίου 1950, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε με τιμές (προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου) στο ναό της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη.
 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

O Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου το 1907 στην κωμόπολη Πρώτη Σερρών της τότε υπόδουλης Μακεδονίας.

Ο πατέρας του, δημοδιδάσκαλος, είχε μετάσχει ενεργά στο Μακεδονικό αγώνα. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και, μετά την αποφοίτησή του, άσκησε, από το 1930, τη δικηγορία στην πόλη των Σερρών.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος στην περιφέρεια Σερρών το 1935.
Συνολικά, στην ευρύτερη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, εξελέγη 12 φορές βουλευτής, διαδοχικά, του Λαϊκού Κόμματος, του Ελληνικού Συναγερμού, της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως (ΕΡΕ) και της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ).
Τα δυο τελευταία κόμματα ίδρυσε ο ίδιος, αντίστοιχα, το 1956 και το 1974. Διετέλεσε, μεταξύ 1946 – 1955, υπουργός Εργασίας, Μεταφορών, Κοινωνικής Πρόνοιας, Εθνικής Άμυνας και τέλος, Δημοσίων Έργων.

Ανέλαβε, τον Οκτώβριο του 1955, ως διάδοχος του Αλέξανδρου Παπάγου, την Πρωθυπουργία, την οποία και διατήρησε, μετά από τρεις επιτυχείς εκλογικές αναμετρήσεις, ως τον Ιούνιο του 1963, οπότε υπέβαλε την παραίτησή του εξαιτίας διαφωνίας με τον Βασιλέα Παύλο.
Έκτοτε, παρέμεινε επί ενδεκαετία στο εξωτερικό, διατυπώνοντας, κατά αραιά διαστήματα, τις απόψεις του για την ανάγκη της αποκατάστασης του δημοκρατικού πολιτεύματος πάνω σε νέες βάσεις.
Επέστρεψε στην Ελλάδα, ενώ κατέρρεε η δικτατορία των Συνταγματαρχών, τη νύχτα της 24ης Ιουλίου 1974 και συγκρότησε, υπό την προεδρία του, την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η οποία και αντιμετώπισε δραστικά την ανάγκη της άμεσης επαναλειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και της αντιμετώπισης της εθνικής κρίσης που είχε προκληθεί μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Επικράτησε σε δυο, διαδοχικές, εκλογικές αναμετρήσεις κατά τα έτη 1974 και 1977, εξασφαλίζοντας την αδιάλειπτη άσκηση της εξουσίας ως την παραίτησή του από την ενεργό πολιτική, το έτος 1980.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δυο φορές, στις 5 Μαΐου 1980 και στις 4 Μαΐου 1990.

Αποχώρησε οριστικά από τον δημόσιο βίο, το 1995, έχοντας συμπληρώσει 60 χρόνια πολιτικής ζωής.
Στο διάστημα αυτό, διετέλεσε οκτώ χρόνια Υπουργός, δεκατέσσερα Πρωθυπουργός και δέκα Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ως Πρωθυπουργός, μεταξύ των ετών 1955- 1963, έθεσε τα θεμέλια για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας και, μεταξύ 1974 – 1980, αποκατέστησε, σε νέες βάσεις, το δημοκρατικό καθεστώς, επέλυσε οριστικά το πολιτειακό πρόβλημα και εξασφάλισε την ένταξη της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη.
Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατοχύρωσε την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, συνέβαλε στην ενίσχυση της εθνικής ομοψυχίας και εξύψωσε το κύρος της Ελλάδας στο διεθνή χώρο.

Τιμήθηκε με τα ευρωπαϊκά βραβεία Καρλομάγνου το 1978 και Σουμάν το 1980, το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1983 και το ανώτατο μετάλλιο των Πανεπιστημίων των Παρισίων το 1983 για την πίστη του στην ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και τον αγώνα του για την ένταξη της Ελλάδος σε αυτή. Τιμήθηκε επίσης με το χρυσό μετάλλιο του Ιδρύματος Ωνάση, το 1983, για τη συμβολή του στην αποκατάσταση της δημοκρατίας, την επίτευξη της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, το όραμά του για την αναγέννηση της ολυμπιακής ιδέας και τις προσπάθειές του για τη σταθεροποίηση της ειρήνης στα Βαλκάνια.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής απεβίωσε στις 23 Απριλίου 1998 (91 ετών).
 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΟΥΣΤΑΜΠΑΣΙΔΗΣ

Ο Σταύρος Ουσταμπασίδης  ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Σταύρος Ζώρας ήταν Έλληνας μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός.

Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1941 στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας.

Ήταν μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός, ο οποίος συνδύαζε την ευαισθησία του ποιητή, το γνήσιο μουσικό ταλέντο του συνθέτη και την έξοχη χρωματική ερμηνεία του τραγουδιστή.
Στιχουργός, συνθέτης αλλά και ερμηνευτής ο Σταύρος Ζώρας πρόσφέρει ένα ιδιότυπο μουσικό κλίμα μέσα στο οποίο διακρίνεις την ευαισθησία, την μελαγχολία, την τρυφερότητα και το ήρεμο πάθος.
Πολλοί ίσως να μην τον θυμούνται, αλλά σίγουρα έχουν ακούσει το υπέροχο τραγούδι του και ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια της δεκαετίας 1970 Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο.
 Έγινε πολύ γνωστός κατά τη δεκαετία του '70, χάρις στα κομμάτια του "Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο", "Μήπως", "Είναι αργά" και "Σε ευχαριστώ".

Πέθανε στις 23 Απριλίου του 2011 από καρκίνο του παχέος εντέρου.

Είχε δύο κόρες, οι οποίες είναι, επίσης, τραγουδίστριες: την Έρη και τη Λιούμπα.