My Bonjour

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΥΡΠΟΣ

Ο Χρήστος Σύρπος γνωστότερος με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Χρηστάκης, ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης, διάσημος για τα τραγούδια του "Τα μπαγλαμαδάκια", "Θα ζήσω ελεύθερο πουλί", "Έμαθα πως είσαι μάγκας", "Είναι το κρύο τσουχτερό".

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1924 αλλά μεγάλωσε στη Δράμα, όπου άσκησε το επάγγελμα του υδραυλικού.

Στον χώρο του τραγουδιού μπήκε με την προτροπή και την βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη.
Το διάστημα 1950-1967 τραγουδούσε ως δεύτερη φωνή και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα σε μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.).
Έκανε μεγάλη επιτυχία μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 με το «Να χαρείς τα μάτια σου καλέ» των Στ. Ζαφειρίου-Π. Γαβαλά.
Στη συνέχεια, με τη χαρακτηριστική παράξενη "κοφτή" ερμηνεία του, αναβίωσε το «Έμαθα πως είσαι μάγκας», «Η γάτα» και θα συνεχίσει δυναμικά με το «Πουλί» («Θα ζήσω ελεύθερο πουλί»), «Στις ταβέρνες τριγυρνάς", «Η Κικίτσα», «Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια» κ.ά.
Έκανε πάταγο στα κέντρα και αποκλήθηκε ο "Έλλην Τζόνι Χαλιντέι".

Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει.
Ο Χρηστάκης τραγουδούσε για τα προς το ζην σε ένα λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν υπέστη εγκεφαλικό.

Πέθανε την 1η Ιουνίου του 1981 στο ΙΚΑ της Θεσσαλονίκης και κηδεύτηκε στην Καβάλα.
Η σορός του βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Δράμας.
 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αθανάσιος Ρουσόπουλος του Ιωάννη, ήταν Έλληνας επιστήμονας και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1903 στην Αθήνα και ήταν γιος του δικηγόρου Ιωάννη Ρουσόπουλου και της Διονυσίας Βελιώτη.
Είχε μία αδερφή, την Ελένη, δικηγόρο και δημόσια υπάλληλο.

Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ και το 1930 διορίστηκε καθηγητής , με την εργασία του να επικεντρώνεται στις αντισεισμικές κατασκευές.
Μαζί με τον Μητροπολίτη Δαμασκηνό συνεργάστηκε για την ανοικοδόμηση της Κορίνθου έπειτα από τον μεγάλο σεισμό του 1928.
Μετά την παραίτησή του προκειμένου να ασχοληθεί με τα πολιτικά, εξελέγη βουλευτής.

Κατά την περίοδο της Κατοχής ο Ρουσόπουλος ήταν σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Χριστιανικής Αλληλεγγύης, σώζοντας από την πείνα ή από την εκτέλεση χιλιάδες άτομα.
Ανέλαβε επίσης το επικίνδυνο καθήκον να τεθεί αρχηγός του συσταθέντος από το ΕΑΜ μυστικού οργανισμού της Εθνικής Αλληλεγγύης με σκοπό τη συλλογή τροφίμων και ρουχισμού για τους μαχητές της αντίστασης.

Τον Δεκέμβριο του 1944, στην κηδεία του πρύτανη Ιωάννη Θεοφανόπουλου, που εκτελέστηκε μαζί με άλλους 2 καθηγητές και 12 φοιτητές του Πολυτεχνείου, από αντάρτες του ΕΛΑΣ, ο Ρουσόπουλος εξέφρασε την "ντροπή για το προηγούμενό μας όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη...".
Την περίοδο 1951 - 1958 ήταν πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και πρότεινε ριζικά προγράμματα, που όμως συνάντησαν την άρνηση των Αμερικανών συμβούλων.

Έπειτα από τους μεγάλους σεισμούς στο Ιόνιο το 1953, εισήγαγε ένα σύστημα να χτίζονται οι τοίχοι των σπιτιών στη Λευκάδα με τσιμέντο.
Με τον τρόπο αυτό που εφαρμόστηκε στην κατασκευή σπιτιών, η Λευκάδα άντεξε νέο σεισμό το 2003.

Δημοσίευσε πολλές επιστημονικές μελέτες, από τις οποίες μερικές μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Συνέγραψε επίσης αρκετά βιβλία φιλοσοφικού και επιστημονικού περιεχομένου.

Έπειτα από την κατάλυση της δημοκρατίας το 1967, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό μαζί με άλλους διανοούμενους και συνέχισε να διδάσκει τους παλαιούς φοιτητές του στην οικία του, που την ονόμασε ανεπίσημα "νέα Ακαδημία του Πλάτωνα".

Από το γάμο του με την Καλλιόπη Καλδή, απέκτησε έναν γιο, το Γιώργο (γ. 1941). Από δεύτερο γάμο του με την Ξένη Σολδάτου (απεβίωσε το 1985) από τη Λευκάδα απέκτησε 2 γιους, τον Αλέξανδρο (1943–2008) και τον Ανδρέα (1946–2004).

Μετά την πτώση της χούντας το 1974 αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή και πέθανε στην Αθήνα, την 1η Ιουνίου 1983.
 

ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΦΩΤΗΛΑΣ

Ο Ασημάκης Φωτήλας του Αριστοτέλη ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός επί κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1932, με καταγωγή από την ιστορική καλαβρυτινή οικογένεια των Φωτηλαίων.

 Ο πατέρας του Αριστοτέλης Φωτήλας ήταν βουλευτής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας το 1961 με το ΠΑΜΕ, ενώ το 1963 προσχώρησε στην Ένωσι Κέντρου.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1977.
Διορίστηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ την 1η Ιανουαρίου 1981 και αμέσως μετά τις πρώτες Ευρωεκλογές αντικαταστάθηκε ως ευρωβουλευτής από το Μανώλη Πονηρίδη.

Έπειτα από την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, τον Οκτώβριο του 1981 και του Ανδρέα Παπανδρέου έγινε Υφυπουργός Εξωτερικών.
Από τις πρώτες του ενέργειες ήταν να υποβάλει στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων μια περιγραφή της σχέσης Ελλάδας - ΕΟΚ.
Εξαιτίας ανάληψης δικής του πρωτοβουλίας, αναφορικά με την Πολωνία, απολύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές του 1982 και μάλιστα ο ίδιος το έμαθε εν πτήσει.
Από τις 5 Ιουλίου 1982 ως τις 28 Ιουνίου 1984 διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας.
Στη συνέχεια αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και μετά τις εκλογές του 1985 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία.

Πέθανε την 1η Ιουνίου του 1997 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα στην Πάτρα. Γιος του είναι ο Ιάσων Φωτήλας, βουλευτής.
 

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΡΓΙΩΤΗΣ

Ο Πέτρος Στεργιώτης ήταν Έλληνας καθηγητής, ο οποίος διετέλεσε πρύτανης της ΑΣΟΕΕ, υπουργός Οικονομικών και διοικητής της ΕΤΒΑ.

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 13 Μαρτίου του 1914.

Διδάκτορας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε Οικονομικά Μαθηματικά στην ΑΣΟΕΕ ως καθηγητής.
Ήταν Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1975 ως το 1976. Από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963 ήταν υφυπουργός Γεωργίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη.
Από την 7η Ιουλίου 1964 έως την 10η Σεπτεμβρίου διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση που διεξήγαγε τις εκλογές.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου ανέλαβε υπουργός Οικονομικών από τις 20 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 20 Μαρτίου 1967.
Μετά την Μεταπολίτευση τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή ως Διοικητής της Τράπεζας ΕΤΒΑ από 28 Ιουλίου 1974 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 1976.

Απέκτησε 2 γιους, τον καθηγητή Ίωνα Στεριώτη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Εισηγμένων Εταιρειών ΧΑ, και τον Κίμωνα Στεριώτη, Δημοσιογράφο, διευθυντή της εφημερίδας Ναυτεμπορική και διευθυντή επικοινωνίας της ΔΕΗ, και ήταν παντρεμένος με την Τούλα Ντούνη.
Συνέγραψε επιστημονικά έργα αλλά και ποιήματα.

Απεβίωσε την 1η Ιουνίου 1999.

ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΛΥΤΗ

Η Κάκια Αναλυτή ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1934 στον Πειραιά.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1955 στο θίασο του Διονύση Παγουλάτου με το έργο Το φιόρο του Λεβάντε του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Συνεργάστηκε με τους θιάσους του Μάνου Κατράκη και της Κυρίας Κατερίνας (Κατερίνα Ανδρεάδη).

Το 1963 δημιούργησε δικό της θίασο με το σύζυγό της, Κώστα Ρηγόπουλο, που στεγαζόταν στο θέατρο ΑΝΑΛΥΤΗ, το οποίο βρισκόταν επί της οδού Αντωνιάδου, στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως.
Μαζί ανέβασαν πολλά έργα, όπως: Ένα κρεβάτι για τρεις, Έρωτας και πολιτική, Γυάλινος κόσμος.
Τεράστια επιτυχία του θιάσου ήταν το έργο Αγάπη μου Ουάουα που παίχτηκε τις σεζόν 1967-68, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72.
Τελευταίο έργο που συμμετείχε ήταν το Σε φιλώ στη μούρη.
Συμμετείχε σε πληθώρα ταινιών μεταξύ των οποίων: Ανθισμένη αμυγδαλιά, Ματωμένο ηλιοβασίλεμα, Ματωμένα στέφανα, Θρίαμβος, Λαός και Κολωνάκι, Διαζύγιο αλά ελληνικά, Εικοσιτέσσερις ώρες ζωντοχήρα, Η βίλα των οργίων, Σταχτοπούτα, Μια του κλέφτη κ.ά.

Το 1956 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Κώστα Ρηγόπουλο, απέκτησαν μαζί μία κόρη, την ηθοποιό Ζωή Ρηγοπούλου.

Πέθανε στο Παλαιό Φάληρο, στην 1 Ιουνίου 2002.
 

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΤΙΚΑ

Η Μαρία Μαρτίκα  ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Έγινε γνωστή από τις σειρές Εμείς κι εμείς και Το ρετιρέ.

Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1932 σε μια μικρή συνοικία της Αθήνας, έξω από το Λεκανοπέδιο Αττικής.

Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Εξατάξιο Γυμνάσιο και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κάρολος Κουν το 1961.

Πέθανε στην γενέτειρά της, την 1η Ιουνίου 2018 σε ηλικία 86 ετών από καρκίνο. Στην κηδεία της πήγαν μόνο από συναδέλφους της, ο Γιώργος Μεσσάλας, ο Πάντης Κούσης και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης.
Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο, στο Β' Νεκροταφείο Πατησίων.

Το 1987, στο 28ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η Μαρτίκα έλαβε ειδική μνεία για την ερμηνεία της στην ταινία Τα παιδιά της χελιδόνας του Κώστα Βρεττάκου.

Είχε συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, σε κινηματογραφικές ταινίες, αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές.