My Bonjour

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ

Ο Μιχάλης Ν. Ράπτης περισσότερο γνωστός σε διεθνές επίπεδο ως Μισέλ Παμπλό υπήρξε Έλληνας τροτσκιστής, ηγετική μορφή του τροτσκιστικού κινήματος κατά τα πρώτα χρόνια μετά το πέρας του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 24 Αυγούστου 1911.

Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε στη Σορβόνη, στην ειδικότητα του πολεοδομικού σχεδιασμού.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάσθηκε με τον Παντελή Πουλιόπουλο στην ίδρυση της ΟΚΔΕ.
Το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά τον εκτόπισε στη Φολέγανδρο, όπου γνώρισε τη σύζυγό του Έλλη Δυοβουνιώτη.
Το 1937, μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία και τελικά απελάθηκε μαζί με τη σύζυγό του στο Παρίσι της Γαλλίας.
Εκεί, ο Πάμπλο εκπροσώπησε τους Έλληνες Τροτσκιστές στο ιδρυτικό συνέδριο της Τέταρτης Διεθνούς, που πραγματοποιήθηκε λίγο έξω από το Παρίσι το 1938.
Εκείνο το καιρό αποκατέστησε την επαφή με τους Γάλλους τροτσκιστές, αλλά η αδύναμη υγεία του δεν του επέτρεπε συστηματική ενασχόληση.

Αφού ανέρρωσε πλήρως ξεκίνησε η επαναδραστηριοποίησή του, η οποία τον έφερε στη θέση του γραμματέα του Ευρωπαϊκού (1944) και του Διεθνούς (1946) Γραφείου της Τετάρτης Διεθνούς.
Έτσι, στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η επιρροή του στο παγκόσμιο τροτσκιστικό κίνημα ήταν τεράστια, αναδεικνυόμενος στον πραγματικό ηγέτη της Διεθνούς. Υπήρξε εκ των βασικών εισηγητών της αντίληψης ότι οι χώρες του ανατολικού μπλοκ ήταν διαστρεβλωμένα εργατικά κράτη.
Επίσης, βλέποντας ότι οι τροτσκιστές παρέμεναν σαφώς μειοψηφική δύναμη εντός της Αριστεράς, υποστήριξε πως θα έπρεπε να δρουν εντός των κυρίαρχων σοσιαλδημοκρατικών και κομμουνιστικών κομμάτων των χωρών τους, ώστε να κερδίζουν κόσμο από τη βάση τους και να τον στρέφουν σε πιο «αριστερή» κατεύθυνση (εισοδισμός).

Η απόλυτη κυριαρχία του κράτησε έως την προσωρινή διάσπαση της Διεθνούς το 1953 - ένας από τους βασικούς λόγους της διάσπασης ήταν η τρομακτική δύναμη που ο Ράπτης είχε συγκεντρώσει στα χέρια του, σε βαθμό που πολλοί σύντροφοί του αποκαλούσαν τις μεθόδους του σταλινικές.
Οι παμπλιστές, όπως αποκλήθηκαν οι υποστηρικτές του, συνέχισαν να ελέγχουν κάποια ευρωπαϊκά κόμματα, ενώ είχαν επιρροή και στη Λατινική Αμερική μέσω του Ποσάδας (ο οποίος σύντομα τον εγκατέλειψε στρεφόμενος σε πιο εσωτεριστικές αναζητήσεις).
Υποστηρίζοντας την Αλγερινή επανάσταση, οι παμπλιστές συμμετείχαν σε ένα δίκτυο λαθρεμπορίας όπλων και παραχαραγμένων χρημάτων, για βοήθεια σε επαναστατημένους λαούς, για το οποίο ο Ράπτης συνελήφθη από τις ολλανδικές αρχές και τιμωρήθηκε με 15μηνη φυλάκιση.

Όταν τελικά η Τέταρτη Διεθνής επανενώθηκε το 1963, ένας από τους όρους της άλλης πλευράς ήταν η πλήρης απομάκρυνση του Ράπτη από κάθε πόστο ή δραστηριότητα.
Αυτός όμως κατάφερε να εκλεγεί στο Διεθνές Γραφείο της οργάνωσης, χρησιμοποιώντας ως όχημα το (ιδρυμένο από οπαδούς του) Αφρικανικό Γραφείο. Τελικά διεγράφη οριστικά το 1965.

Από το 1963 ο δρόμος του ήταν σχεδόν απόλυτα προσωπικός. Διετέλεσε σύμβουλος του αλγερινού προέδρου Αχμέντ Μπεν Μπελά μέχρι την ανατροπή του από στρατιωτικούς το 1965, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '70 δραστηριοποιήθηκε στη Χιλή του Σαλβαδόρ Αλιέντε.
Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών (1974) εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου ανέπτυξε πολύ στενή σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου (γνωρίζονταν από τα νεανικά χρόνια τους).
Παράλληλα προσπάθησε να επανέλθει στα πράγματα του διεθνούς τροτσκιστικού κινήματος ιδρύοντας την Επαναστατική Μαρξιστική Τάση, αλλά δε βρήκε καθόλου υποστηρικτές.
Προς το τέλος της ζωής του, υποστηρίζεται από πολλούς πρώην συντρόφους του ότι διολίσθησε προς τον εθνικισμό λόγω της υποστήριξής του στο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και το Ράντοβαν Κάρατζιτς.

Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 1996 και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη.
Η δράση και η πολιτική του κληρονομιά άφησε φανατικούς φίλους κι εξίσου φανατικούς εχθρούς, αποτελώντας μέχρι σήμερα αντικείμενο διαμάχης εντός του τροτσκιστικού κινήματος.

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ

Ο Πασχάλης (πλήρες όνομα: Πασχάλης Αρβανιτίδης) είναι Έλληνας τραγουδιστής της ελληνικής ποπ σκηνής, με σημαντικό έργο στο πέρασμα των χρόνων.

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Δοξάτο του Νομού Δράμας στις 24 Αυγούστου το 1946.

Ο πατέρας του, Γιάννης, ήταν από την Ανατολική Θράκη (Μάλγαρα – Καρατζάχαλι) και η μητέρα του, Βασιλική, Μακεδονίτισσα από τον Άγιο Γεώργιο Γρεβενών.

Είναι παντρεμένος με την Αλίκη Αρβανιτίδη, δικηγόρο και έχουν δύο παιδιά, ένα γιο, τον Γιάννη και μία κόρη, τη Ζήνα (Ζηνοβία), η οποία ακολουθεί καριέρα μουσικού και σύνθετριας.
Το 2013 απέκτησαν μία εγγονή, την Αλίκη και το 2018 έναν εγγονό, τον Άγγελο. Απέκτησε ένα ακόμα παιδί εκτός γάμου, γεγονός που απέκτησε διαστάσεις σκανδάλου στην εγχώρια σόου μπίζνες.[3]

Η καριέρα του ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία με το συγκρότημα των Olympians, ενώ αργότερα ακολούθησε σόλο καριέρα.

Έχει ηχογραφήσει πάνω από 30 μεγάλους δίσκους, πολλοί εξ αυτών έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 η πολύτεκνη οικογένειά του (4 αγόρια και 1 κορίτσι) εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Η παγκόσμια μουσική επανάσταση των Beatles και Rolling Stones βρήκε τον Πασχάλη στην εφηβεία και δεν τον άφησε ανεπηρέαστο. Στα δεκαέξι του χρόνια δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα, τους Drugstoremen, μετά τους Brahms και στα δεκαοκτώ του τους Olympians.

Το 1969 έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Μίλησε λίγο» σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και στίχους Νίκου Ελληναίου.
Το 1971 με τη διάλυση των Olympians επιχείρησε να εγκαταλείψει τη μουσική και να ασχοληθεί με τη βιοτεχνία πλαστικών ειδών.

Το χειμώνα του 1972 μετά από παρότρυνση της δισκογραφικής του εταιρείας, πήρε την μεγάλη απόφαση και κατέβηκε στην Αθήνα για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του ως σόλο τραγουδιστής.

Το 1975 μετά από πρόσκληση του παραγωγού και συνθέτη Λέο Λέανδρου - πατέρα της Βίκυ Λέανδρος - πήγε στη Γερμανία και ηχογράφησε τέσσερις δίσκους 45 στροφών στα γερμανικά.
Παρόλη την επιτυχία που σημείωσε εκεί ο Πασχάλης, την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα για να παντρευτεί την αγαπημένη του Αλίκη, ύστερα από δεσμό 8 ετών.
Την επόμενη χρονιά γεννήθηκε η κόρη του Ζήνα, που αργότερα, το 1991, την γνώρισε δίπλα του το πανελλήνιο στην μεγάλη επιτυχία «Οι καταπληκτικοί» των Αλέξη Παπαδημητρίου και Εύης Δρούτσα.

Το 1977, σταθμός στην καριέρα του ήταν η Eurovision όπου, μαζί με τους Μαριάννα Τόλη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς και Μπέσσυ Αργυράκη, εκπροσώπησε την Ελλάδα με το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού "Μάθημα Σολφέζ", καταλαμβάνοντας την 5η θέση.

Συνέπραξε και συνεργάσθηκε σε προγράμματα με τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδιστές, όπως το Γιάννη Πουλόπουλο, το Γρηγόρη Μπιθικώτση, τη Βίκυ Μοσχολιού, το Γιώργο Ζαμπέτα, το Σταμάτη Κόκοτα, το Στράτο Διονυσίου, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Μαρινέλλα, το Γιάννη Πάριο, το Γιώργο Νταλάρα, τη Χαρούλα Αλεξίου, το Δημήτρη Μητροπάνο, τον Αντώνη Καλογιάννη, τη Μαίρη Λίντα, αλλά και με όλους σχεδόν τους μοντέρνους τραγουδιστές από τις δεκαετίες του 1970, του 1980 και του 1990.

Το 1981 γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του, ο γιος του Γιάννης.

Το 2009 μέσω του διαδικτύου διέθεσε δωρεάν στο κοινό του το CD single «Σε παρακαλάω» σε μουσική Κωνσταντίνου Παντζή και στίχους της Ναταλίας Γερμανού, μαζί με ένα remake της επιτυχίας του από το 1989 «Μη με μαρτυρήσεις», σε στίχους δικούς του και μουσική Στ. Βλαβιανού, με παραγωγό τον Κωνσταντίνο Παντζή.
 

ΜΙΧΑΗΛ ΡΩΜΑΝΟΣ

Ο Μιχαήλ Ρωμανός είναι Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης, μουσειολόγος και επιμελητής εκθέσεων.

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς στις 24 Αυγούστου 1967,αλλά έζησε και μεγάλωσε στο Ληξούρι Κεφαλονιάς, όπου ζει και η οικογένειά του.

Έχει σπουδάσει Ζωγραφική, Ενδυματολογία, Ελεύθερο σχέδιο & Σχέδιο ετοίμου Ενδύματος σε εργαστήρια Καλών Τεχνών στην Αθήνα, ενώ δάσκαλοι του υπήρξαν οι ζωγράφοι Μιχάλης Βελουδάκης και Θόδωρος Πάντος, καθώς επίσης έχει παρακολουθήσει μαθήματα Μουσειολογίας στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

Υπήρξε διευθυντής των σχολών σχεδίου μόδας "ROMANOS" (1990 - 2000) όπου διατέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής και υπεύθυνος μαθημάτων Ιστορίας της Τέχνης και Ενδυματολογίας στα ανάλογα τμήματα της σχολής, καθώς επίσης υπήρξε εμπνευστής και καλλιτεχνικός διευθυντής της διαδικτυακής πλατφόρμας Athens Fine Arts Festival (2008-2014).

Έχει επιμεληθεί την εικαστική έκθεση "Ελληνικά χρώματα στο εξωτερικό - Νέοι δημιουργοί" που πραγματοποιήθηκε το 2008 υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών στην αίθουσα εκθέσεων του Υπουργείου στο Σύνταγμα και την έκθεση "Ελληνικά χρώματα - Ειρηνικά χρώματα" που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων στο Πολιτιστικό κέντρο "Μελίνα" το 2009 και στο Πνευματικό Κέντρο στην Ακαδημίας το 2010.

Με αφορμή την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, εμπνεύστηκε και επιμελήθηκε την εικαστική έκθεση "Olympic Flame" για τους αγώνες του Λονδίνου το 2012, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, στο Μουσείο Γουναρόπουλου, τον Απρίλιο του 2012, καθώς επίσης το 2016 για τους Αγώνες του Ρίο, που πραγματοποιήθηκε στο Κτήριο Κωστή Παλαμά του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού καθώς επίσης και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO.

Έργο του συμμετείχε στην έκθεση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής που διοργανώθηκε στο Μουσείο του Παναθηναϊκού Σταδίου, στο Καλλιμάρμαρο, το καλοκαίρι του 2012, με αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου.

Εμπνεύστηκε και επιμελήθηκε την ετήσια σπονδυλωτή έκθεση "ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΕΧΝΗΣ" που συνδιοργανώθηκε με τους Δήμους των Αθηνών και του Πειραιά, από το 2010 έως το 2014, σε επιλεγμένες gallery και Moυσεία, ενώ το 2012 η έκθεση διοργανώθηκε και στη Μύκονο, στη Δημοτική Πινακοθήκη.

Εκθέτει έργα του σε ατομικές και σημαντικές ομαδικές εκθέσεις και λαμβάνει μέρος σε πολλά φεστιβάλ τέχνης που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έργα του υπάρχουν σε πολλές ιδιωτικές συλλογές, όπως στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Αθηναΐδα, στην δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου, στο Μουσείο τεχνών του Modesto στην Αμερική, στην Ιερά Μητρόπολη Κεφαλονιάς & Ιθάκης και αλλού καθώς και σε πολλές mail art συλλογές ανά τον κόσμο.

Είναι μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής της Διεθνούς Εκθέσεως Μail Art Aθηνών / Θεσσαλονίκης.

Έχει βραβευτεί για το έργο του από τον όμιλο ΤΛΕΕ για την UNESCO και την HELEXPO της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.