My Bonjour

Ο Αλέκος Σακελλάριος ήταν μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες των νεοελληνικών γραμμάτων και τεχνών.

Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1913 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην οδό Αχαρνών, στη συνοικία του Αγίου Παντελεήμονα.

Οι νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών εκτοπίστηκαν πολύ σύντομα από τις ζωηρές δημοσιογραφικές του ανησυχίες—ήδη από τα σχολικά του χρόνια υπήρξε εκδότης του Μαθητή, μιας μαθητικής εφημερίδας με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία της εποχής. Τον κέρδισε η μάχιμη δημοσιογραφία μέσω της φιλολογικής στήλης της Καθημερινής, μετά από ένα ποίημα που έστειλε στον Γεώργιο Βλάχο.

Εργάστηκε στις εφημερίδες Ελεύθερη Ελλάδα, Ακρόπολις, Απογευματινή, Μάχη, Ελεύθερος Κόσμος, Εθνικός Κήρυξ, Ελεύθερος Τύπος και άλλες, άλλοτε σαν ρεπόρτερ και άλλοτε σαν χρονογράφος ή ευθυμογράφος, εξέδωσε την εφημερίδα Το Εικοσιτετράωρο και τα περιοδικά Πρωτεύουσα και Σαββατοκύριακο μαζί με τον στενό συνεργάτη του Χρήστο Γιαννακόπουλο, διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού ποικίλης ύλης Εβδομάς και μέχρι το τέλος της ζωής του χρονογραφούσε σε εφημερίδες και περιοδικά.

Το 1935, κατόπιν παραγγελίας του κορυφαίου κωμικού του ελαφρού μουσικού θεάτρου της εποχής Πέτρου Κυριακού, έγραψε το πρώτο θεατρικό του έργο, τη μουσική ηθογραφία Ο βασιλιάς του Χαλβά, σε συνεργασία με τον Μήτσο Βασιλειάδη με συνθέτη τον Νίκο Χατζηαποστόλου. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και καθιέρωσε κατευθείαν τον νεαρό συγγραφέα.

Η συνεργασία που τον έκανε ευρέως γνωστό ήταν αυτή με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο (αρχικά με την επιθεώρηση Παύσατε Πυρ) . Οι "Διόσκουροι του ελληνικού θεάτρου" (κατά την έκφραση του γνωστού θεατρικού κριτικού Αχιλλέα Μαμάκη) ήταν πολύ επιτυχημένοι. Το σερί των επιτυχιών τους, ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς και χρονογράφους της γενιάς τους να καταπιαστούν με τη θεατρική κωμωδία, αφήνοντας μια μεγάλη σειρά από έργα που παίζονται ακόμα και σήμερα. Εξαιρετικά μεγάλη ήταν η επιτυχία του και στον κινηματογράφο, όπου ξεκίνησε αυτοδίδακτος, μετά από παρότρυνση του παραγωγού Φιλοποίμενος Φίνου. Οι ταινίες του σημείωναν ρεκόρ εισπράξεων και οι περισσότερες απ' αυτές έχουν προβληθεί στην τηλεόραση.

Εκτός απ' την συνεργασία του με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, εργάστηκε και με τους περισσότερους επιθεωρησιακούς συγγραφείς της εποχής του. Έγραψε, μόνος ή συνεργαζόμενος, περίπου 200 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικά σενάρια. 

Έγραψε, επίσης τους στίχους -μόνος, με τον Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Άστα τα μαλλάκια σου», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μάρω-Μάρω μια φορά είν' τα νιάτα», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα» , «Το μονοπάτι», «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα», «Ένα βράδυ που 'βρεχε», «Άρχισαν τα όργανα», "Έχω ένα μυστικό", "Υπομονή", "Σήκω χόρεψε συρτάκι" και πολλά άλλα. Συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (από τον Νίκο Χατζηαποστόλου και τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, ως τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Γιώργο Ζαμπέτα και τον Γιάννη Σπανό). Ιδιαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι.

Η κριτική της εποχής (με εξαίρεση τον Άλκη Θρύλο) αντιμετώπισε το δίδυμο Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου ως τους σημαντικότερους κωμωδιογράφους της γενιάς τους (επαινώντας ιδιαίτερα τα Ένας ήρως με παντούφλες και Η Μεγάλη Παρένθεσις). Πολλές φορές κατηγορήθηκαν για προχειρότητα, λόγω της υπερπαραγωγικότητάς τους. Ξεκινώντας από το 1989, τα έργα τους μπήκαν και στο ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου, κάτι που στις μέρες των μεγάλων επιτυχιών τους θα ήταν αδιανόητο.

Ο Αλέκος Σακελλάριος τιμήθηκε για όλες τις δημιουργικές πλευρές του με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία. Κατά το τέλος της ζωής του, η αφηγηματική του δεινότητα τον έκανε περιζήτητο σε τηλεοπτικές εκπομπές που μελετούσαν την εποχή του. Έγραψε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Λες και ήταν Χθες και το Σε Πρώτο Πρόσωπο.

Είχε παντρευτεί τρεις φορές: πρώτη του σύζυγος ήταν η Ματούλα Ντάβαρη, δεύτερη σύζυγός του ήταν η Νίκη Λινάρδου, και τρίτη η Τίνα Βρετού.
Απέκτησε δύο κόρες.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, από το 1978 ως το 1991, ζούσε με την τρίτη σύζυγό του, Τίνα, γράφοντας (όπως έλεγε σε συνεντεύξεις του της εποχής) συνεχώς σενάρια, χρονογραφήματα και θεατρικά, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του, θεατρικό και χρονογραφικό, δεν εκδόθηκε ποτέ.

Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 1991 σε ηλικία 78 ετών από Έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο.

Ο Δημήτρης Χατζής ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, δημοσιογράφος και αντιστασιακός.

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα σιτς 13 Νοεμβρίου 1913.    Ο πατέρας του, Γεώργιος Χατζής, ήταν διηγηματογράφος, λόγιος και παλαμικός ποιητής, γνωστός με το ψευδώνυμο Πελλερέν. Ήταν επίσης εκδότης της εφημερίδας "Ήπειρος".

Ο Δημήτρης Χατζής παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στην Ιόνιο Σχολή της Αθήνας μαζί με τον αδερφό του τον Άγγελο, τα οποία όμως διέκοψε μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του, το 1930 και επέστρεψε στην γενέτειρά του.
Εκεί ανέλαβε τη συνέχιση της έκδοσης της εφημερίδας και τη συντήρηση της οικογενείας του. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στη Ζωσιμαία Σχολή και γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Τις σπουδές του δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ λόγω οικονομικών δυσχερειών.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Το 1936 συνελήφθη από την Δικτατορία της 4ης Αυγούστου και μετά από βασανιστήρια εξορίστηκε στη Φολέγανδρο. Λίγους μήνες αργότερα αφέθηκε ελεύθερος και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 κατατάχθηκε στον στρατό αλλά δεν στάλθηκε στο μέτωπο.

Την περίοδο της Κατοχής, συμμετείχε στη λειτουργία του παράνομου τυπογραφείου του ΕΑΜ στην Καλλιθέα αρθρογραφώντας και διορθώνοντας άρθρα σε εφημερίδες όπως η Ελεύθερη Ελλάδα και ο Απελευθερωτής. Αρθρογραφούσε ακόμη στον επίσης παράνομο Ριζοσπάστη. Εργάστηκε επίσης στο τυπογραφείο του βουνού.

Το 1947 επιστρατεύτηκε στα Ιωάννινα, ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς εξορίστηκε στην Ικαρία. Αργότερα μεταφέρθηκε στη Ζίτσα από όπου τον Μάρτιο του 1948 λιποτάκτησε από τον Ελληνικό Στρατό και εντάχτηκε στον Δημοκρατικό Στρατό της Ελλάδας, χωρίς ωστόσο να λάβει μέρος στις συγκρούσεις καθώς μεταφέρθηκε σύντομα εκτός Ελλάδας λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκαν η καταδίκη του αδερφού του, Άγγελου, από το Έκτακτο Στρατοδικείο και η επακόλουθη εκτέλεσή του.

Μετά την ήττα του ΔΣΕ, το Έκτακτο Στρατοδικείο τον καταδίκασε «δις εις θάνατον» για λιποταξία και έτσι αναγκάστηκε να καταφύγει στο εξωτερικό. Πρώτοι του σταθμοί ήταν η Ουγγαρία και η Ρουμανία. Στη Βουδαπέστη σπούδασε βυζαντινή και μεταβυζαντινή ιστορία και λογοτεχνία, ενώ αρθρογραφούσε και στην εφημερίδα του κομμουνιστικού κόμματος.

Ο βυζαντινολόγος Ιούλιος Μοράβσικ τον βοήθησε να κερδίσει υποτροφία για την Ακαδημία Επιστημών του Ανατολικού Βερολίνου, όπου εργάστηκε ως ερευνητής. Το 1962 ολοκληρώνει στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου τη διατριβή του με θέμα «Μονωδίες για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους». Το ίδιο έτος επέστρεψε στη Βουδαπέστη, όπου διορίστηκε βοηθός στην έδρα της Βυζαντινής Φιλολογίας, και ίδρυσε το Νεοελληνικό Ινστιτούτο. Παράλληλα επιμελήθηκε την έκδοση έργων νεοελληνικής λογοτεχνίας στην ουγγρική γλώσσα.

Μετά τα γεγονότα του Μάη του '68, θέλησε να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Η αστυνομία όμως τον πίεζε να ζητήσει πολιτικό άσυλο, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη Βουδαπέστη. Αρνήθηκε ωστόσο να λάβει την ουγγρική υπηκοότητα παρά τις προτάσεις που του έγιναν, παραμένοντας άπατρις.

Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, επέστρεψε το Νοέμβριο του 1974 στην Ελλάδα. Αναγκάστηκε όμως να εγκαταλείψει ξανά τη χώρα λόγω της μη νομοθετικής ρύθμισης σχετικά με την καταδίκη του. Τον Ιούνιο του επόμενου έτους, του δόθηκε χάρη και επέστρεψε οριστικά στην πατρίδα του.

Το ακαδημαϊκό έτος 1975–1976 προσκλήθηκε να διδάξει νεοελληνικό πολιτισμό και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Η μη επικύρωση του διορισμού του λόγω των μη εκπληρωμένων στρατιωτικών του υποχρεώσεων είχε ως αποτέλεσμα τη διακοπή των μαθημάτων αλλά και διαδηλώσεις των φοιτητών.

Από το 1975 έδωσε πλήθος διαλέξεων και συμμετείχε σε πολλές δημόσιες συζητήσεις. Από το 1980 μέχρι το θάνατό του εξέδωσε το περιοδικό Το Πρίσμα. Στην ίδια χρονιά δίδαξε Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Ωδείου Αθηνών.

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο με την αρχαιολόγο Καίτη Αργυροκαστρίτου και απέκτησαν μία κόρη, την Αγγελίνα.

Το Μάρτιο του 1981, προσβλήθηκε από καρκίνο των βρόγχων.

Πέθανε τέσσερις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουλίου του 1981 σε σπίτι φίλων του στη Σαρωνίδα.

Ο Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης, ήταν Έλληνας Μικρασιάτης μοναχός, θεολόγος και συγγραφέας, ο οποίος διετέλεσε καθηγούμενος στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους κατά τα έτη 1973-2000..

Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης γεννήθηκε το 1934 στις 5 Οκτωβρίου στη Νίκαια Αττικής από γονείς μικρασιατικής καταγωγής.

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Το 1960, μετά από πρόσκληση του συμπατριώτη του Μικρασιάτη Μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιου Χαραλάμπους, εντάχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης. Εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν ιερέας. Στα τέλη του επόμενου έτους (1961) ο Μητροπολίτης Διονύσιος τον όρισε καθηγούμενο της Μονής Μεταμορφώσεως Μετεώρων. Η αδελφότητα σταδιακά μεγάλωνε ενώ το 1970 ο Μητροπολίτης Διονύσιος εκοιμήθη.

Το 1973 η αδελφότητα κλήθηκε να επανδρώσει την Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Στην κενή θέση του ηγουμένου εξελέγη ο Γέροντας Αιμιλιανός. Διετέλεσε Καθηγούμενος από το 1973 έως το 2000. Έκτοτε εφησύχαζε στο Ιερό Μετόχιο της Μονής στην Ορμύλια της Χαλκιδικής, όπου και απεβίωσε στις 9 Μαΐου 2019.
Εντάφιαστηκε την επόμενη ημέρα στους χώρους του μετοχίου.

Ο Βαγγέλης Πλοιός  ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1937 στο Περιστέρι Αττικής.

Σπούδασε κλασσικό μπαλέτο στη σχολή της Έλλης Ζουρούδη. Το 1953 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή του Θεάτρου «Ρεξ» σε χορόδραμα της Έλλης Ζουρούδη. Διδάχτηκε υποκριτική από το Δημήτρη Ροντήρη και μαθήματα φωνητικής και σολφέζ από τον Ζοζέφ Ριτσιάρδη. Το 1956 απέκτησε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο και άρχισε τη θεατρική του καριέρα.

Το 1998-99 ολοκληρώθηκε ο κύκλος της θεατρικής του διαδρομής στο Ηρώδειο με την κωμωδία του Αριστοφάνη Πλούτος (στο ρόλο του Βλεψείδημου).

Έχει υπηρετήσει σε όλα τα είδη θεάματος: Πρόζα, Επιθεώρηση, Οπερέτα, Χορόδραμα, Ρεβύ πίστας, Βαριετέ, Κινηματογράφο, Τηλεόραση.

Το 1978, κατ' εντολή της ιδιωτικής σχολής Γουναράκη-Μπάξτερ, σκηνοθέτησε την Ειρήνη του Αριστοφάνη (σε παιδική διασκευή της Σοφίας Ζαραμπούκα) με πρωταγωνιστές τους μαθητές της σχολής.
Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Ακροπόλ με μεγάλη επιτυχία.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας συνεργάστηκε, στο θέατρο και στον κινηματογράφο, με όλους τους μεγάλους και καταξιωμένους καλλιτέχνες της εποχής του και υπήρξε αδελφικός φίλος και συνεργάτης του Ντίνου Ηλιόπουλου.

Επίσης συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Μπουρνέλλη στα θέατρα: Ακροπόλ (Ιπποκράτους), Μπουρνέλλη (Λεωφόρο Αλεξάνδρας), Εθνικός Κήπος (Πλατεία Συντάγματος).

Περιόδευσε ανά την Ελλάδα με τον δικό του θίασο και με άλλους θιάσους, ως βασικό στέλεχος. Επίσης, περιόδευσε στην Κύπρο και στην Αίγυπτο.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ρία Δελούτση από το 1970, με την οποία απέκτησαν έναν γιο το 1972, τον Γιώργο, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα με τη μηχανή του στις 21 Ιουνίου 2010, σε ηλικία μόλις 38 ετών.

Ο Βαγγέλης Πλοιός έφυγε από τη ζωή στις 21 Φεβρουαρίου 2020, σε ηλικία 82 ετών. 

Η Ελισάβετ Μουτάφη (πραγματικό όνομα: Ελισάβετ Μουταφτσή, είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου το 1976 στην Αθήνα ενώ πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Θεσσαλονίκη.

Ολοκληρώνοντας το σχολείο αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν, απ' όπου αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά. Η πρώτη της συμμετοχή ως ηθοποιός έγινε στο θέατρο το καλοκαίρι του 1997 στην παράσταση «Όρνιθες». Το 1999 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία μικρού μήκους «Το φύλλο του φθινοπώρου». Το 2000 έλαβε μέρος στις κινηματογραφικές παραγωγές «17 στα 18» και «Πίσω πόρτα», ξεκινώντας ουσιαστικά την πορεία της στο χώρο του θεάματος.

Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 2000 στη σειρά θρίλερ μυστηρίου Μυστικές διαδρομές στον Alpha. Εκεί υποδύθηκε μία νεαρή δημοσιογράφο, την Νίκη, που εξιχνίαζε διάφορες υποθέσεις μυστηρίου που απασχόλησαν την κοινή γνώμη, συμπρωταγωνιστώντας με τον Μαρίνο Δεσύλλα και τον Νίκο Ψαρρά.

Η σειρά ολοκληρώθηκε πρόωρα το 2001, σε 8 μόλις επεισόδια, εξαιτίας προβλημάτων μεταξύ καναλιού και εταιρίας παραγωγής. Την ίδια χρόνια εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της δραματικής σειράς Αέρινες σιωπές στο Mega Channel, υποδυόμενη και πάλι μία νεαρή δημοσιογράφο που ερωτεύεται έναν από τους πιλότους της σειράς. Ακόμη το 2001 πρωταγωνίστησε στις ταινίες Ο καλύτερός μου φίλος, σε σκηνοθεσία Λάκη Λαζόπουλου και Γιώργου Λάνθιμου, και Μπραζιλέρο. Τη σεζόν 2003-2004 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά Με θέα στο πέλαγο.

Την περίοδο 2004-2005 πρωταγωνιστεί σε δύο τηλεοπτικές σειρές του Mega Channel. Αφενός λαμβάνει μέρος στην κοινωνική σειρά «Μετράω στιγμές», όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Σταύρο Ζαλμά, τον Στέλιο Μάινα και την Ελένη Ζιώγα, και αφετέρου συμμετέχει στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής σειράς της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση Βέρα στο δεξί.

Η δεύτερη σειρά ήταν που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό, υποδυόμενη την τραγουδίστρια Έλσα Σαράντη. Παρέμεινε στη σειρά μέχρι την ολοκλήρωσή της, το καλοκαίρι του 2007, συμπρωταγωνιστώντας με την Κάτια Δανδουλάκη, τον Κώστα Καζάκο, την Μαριάννα Τουμασάτου, την Υρώ Λούπη και άλλους. Παράλληλα με τη Βέρα έκανε έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Το κόκκινο δωμάτιο. Τη σεζόν 2007-2008 συνεργάστηκε και πάλι με το δίδυμο Ακρίτα-Κυρίτση στην κομεντί Αν υπήρχες θα σε χώριζα.

Τη επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε μαζί με την Τάνια Τρύπη, τη Μαρία Αντουλινάκη και τη Τζένη Θεωνά στη μαύρη κωμωδία Ποιος μας πιάνει! στο Mega Channel.

Επέστρεψε τηλεοπτικά τον Δεκέμβριο του 2011 με την καθημερινή σειρά Κλεμμένα όνειρα στο Mega, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αρβανίτη. Στη σειρά υποδυόταν την Αλεξάνδρα Βαλάτου, μία γυναίκα από εύπορη οικογένεια που μαθαίνει ότι ο πατέρας και ο σύζυγός της αντάλλαξαν το παιδί της την ημέρα της γέννας, αντικαθιστώντας το με το άλλο παιδί του συζύγου της που γεννήθηκε την ίδια μέρα.
Αποχώρησε από τη σειρά το 2015 στις αρχές του τέταρτου κύκλου. Το 2014 εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς Τρίχες του ANT1. Το 2017 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά «Ταμάμ», ενώ την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Αρένα στο Star Channel.
Το 2018 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στην καθημερινή σειρά Παρθένα Ζωή στον ANT1, ενώ τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά Οργή. Τη σεζόν 2020-2021 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Το μυστικό της πεταλούδας στο ΡΙΚ1. Στο πρώτο μισό της επόμενης σεζόν υποδύθηκε τη Σοφία Κυριακάκη-Χατζή στην αστυνομική σειρά του Mega Το αύριο μάς ανήκει.
Το 2023 πρωταγωνίστησε στη μίνι δραματική σειρά της ΕΡΤ1 Το Βραχιόλι της Φωτιάς, υποδυόμενη την Μπενούτα Κοέν. Τη σεζόν 2023-24 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά Το Προξενιό της Ιουλίας στον Alpha. Τη σεζόν 2025-26 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά ΝΑ Μ' ΑΓΑΠΑΣ στον Alpha.

Ο Χάρης Ασημακόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1978 στην Αθήνα όπου μεγάλωσε και στην Αθήνα και στο Ναύπλιο όπου είναι και ο τόπος καταγωγής του.

Σπούδασε τουριστικά επαγγέλματα στην Ανωτάτη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Ρόδου και υποκριτική - ηθοποιία στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Αθηνών ''Γιώργος Θεοδοσιάδης''. Ασχολείται επίσης και με τη ζωγραφική.

Ξεκίνησε να λαμβάνει ρόλους στην τηλεόραση από τα 15 του χρόνια. Έγινε ευρέως γνωστός με την συμμετοχή του, μέσω της τηλεοπτικής σειράς Η Ζωή μας μία Βόλτα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και ακόμη περισσότερο στην Πολυκατοικία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με την ηθοποιό Λυδία Κονιόρδου.

Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές των τηλεοπτικών σταθμών ΑΝΤ1, Alpha και Mega.

Το 2005, συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ''Μένουμε Ελλάδα''. Σήμερα ασχολείται ως επί το πλείστον με το Θέατρο.

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί, μεταξύ άλλων, στις σειρές: Άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ, Η ζωή μας μια βόλτα, Κόκκινος Κύκλος, Επιφάνεια, Τρεις Ευχές, Ξέχασέ με, Εραστής Δυτικών Προαστίων, Επτά Θανάσιμες Πεθερές,Το Κόκκινο Δωμάτιο, Safe Sex, Μαρία η άσχημη, Η Πολυκατοικία, Μίλα Μου Βρώμικα, Τρίχες, Οι Συμμαθητές,Το σόι σου, Γλυκάνισος κλπ.