My Bonjour

Ο Ορέστης Λάσκος ήταν Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ποιητής και θεατρικός επιχειρηματίας.
Ήταν αδελφός του ήρωα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Βασίλη Λάσκου, αξιωματικού του Βασιλικού Ναυτικού.

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1907 στην Ελευσίνα.
Η οικογένειά του ήταν πλούσιοι κτηματίες. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο, ήλθε στην Αθήνα και γράφτηκε για λίγο στην Ιατρική Σχολή.
Κατόπιν, θέλοντας προς στιγμήν να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα, πήγε στη Σχολή Ευελπίδων, απ' όπου έφυγε -ως λέγεται- «πηδώντας» από το μπαλκόνι -κατ' άλλους από το παράθυρο- για να καταλήξει τραγουδιστής και ηθοποιός.
Ωστόσο, γύρω στο 1930 μεταπήδησε, «από τα σανίδια του βαριετέ και του φιλολογικού καφέ Μπάγκειον της Οµόνοιας, στο σινεµά.
Μαζί με άλλους νεαρούς κινηματογραφόφιλους συνέστησε την εταιρία παραγωγής «Άστρο Φιλμ».
Υπήρξε από τους πρωτοπόρους του ελληνικού βωβού κινηματογράφου: γύρισε το 1931 μια από τις πρώτες αξιόλογες ταινίες στα χρονικά του ελληνικού κινηματογράφου, τη Δάφνις και Χλόη, που χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακή για τις γυμνές σκηνές και την ποιητικότητά της.

Η ποσοτικά τεράστια (και άνιση) κινηματογραφική παραγωγή του επισκίασε άλλες πλευρές του δημιουργικού ταλέντου του Λάσκου και, ιδιαίτερα, την ποίησή του. Ποίηση και κινηματογράφος βρίσκονταν σε σύγκρουση στον Λάσκο: όταν καταπιανόταν με το ένα, κατά κανόνα παραμελούσε το άλλο, όπως φαίνεται και από τις χρονολογίες της κινηματογραφικής παραγωγής του, σε σύγκριση με εκείνες των ποιητικών εκδόσεών του.
Κατά βάθος ήταν, όπως είχε παρατηρήσει ο Αιμίλιος Χουρμούζιος, ένας ποιητής «που κρυβόταν θεληματικά πίσω από τον θεατρίνο».
Ασχολήθηκε με τη σύνθεση ποιημάτων από τα εφηβικά κιόλας χρόνια του. Την εποχή που ήταν ηθοποιός στο ελαφρύ θέατρο, συνήθιζε να απαγγέλλει τα έργα του στο κοινό «με τη βροντώδη φωνή του».
Φαίνεται πως αυτή την πρακτική τη διατήρησε κι αργότερα και, πιθανότατα, η δημόσια απαγγελία ήταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Λάσκου ως ποιητή.
Εξέδωσε αρκετές ποιητικές συλλογές σε μια περίοδο διάρκειας 40 ετών, από το 1934 έως το 1974.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Λάσκος διατηρούσε την αίθουσα βαριετέ «Αλκαζάρ», πλησίον του Σταθμού Λαρίσης.
Μέχρι το 1951, που έκλεισε, είχαν εμφανιστεί εκεί σημαντικοί ηθοποιοί και τραγουδιστές όπως οι Κώστας Χατζηχρήστος, Μαρίκα Νέζερ, Δανάη Στρατηγοπούλου, Μάγια Μελάγια, Καίτη Ντιριντάουα κ.ά.

Το 1942 νυμφεύθηκε την τραγουδίστρια Στέλλα Γκρέκα, από την οποία χώρισε το 1947.
Δεύτερη σύζυγός του, από το 1960 έως τον θάνατό του, υπήρξε η ηθοποιός Μπεάτα  Ασημακοπούλου, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Βασίλη.

Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1992.

Ο Γιάννης Καλαϊτζής ήταν Έλληνας σκιτσογράφος, γνωστός για τις πολιτικές γελοιογραφίες και τα κόμικς Τσιγγάνικη ορχήστρα και Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης.

Είχε συνεργαστεί με πολλά έντυπα, όπως η Αυγή, η Ελευθεροτυπία, το 9 και η Εφημερίδα των Συντακτών, ενώ διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού Γαλέρα. Αναγνωρίζεται ευρέως ως ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες γελοιογράφους και δημιουργούς κόμικς.

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου το 1945 στην Κοκκινιά, γιος ενός ιδιοκτήτη καφενείου.

Η οικογένειά του ήταν αριστερών πεποιθήσεων και, σύμφωνα με τον ίδιο, «το να επιδοθώ στην πολιτική σάτιρα ήταν αυτονόητο».Υπήρξε μέλος της νεολαίας Λαμπράκη και είχε εκλεγεί γραμματέας της οργάνωσης στην Κοκκινιά.
Η πορεία του Καλαϊτζή ως γελοιογράφος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, πρώτα σε συνεργασία με το περιοδικό Πανσπουδαστική και λίγο αργότερα με την εφημερίδα Αυγή.
Το 1967, ωστόσο, η δραστηριότητά του έπαψε λόγω του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου.
Με την επάνοδο της δημοκρατίας, ο Καλαϊτζής άρχισε να συνεισφέρει και πάλι στην Αυγή, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με τον Θούριο, το Αντί και τους Δρόμους της Αλήθειας.

Τη δεκαετία του 1980, άρχισε να σκιτσάρει για την Ελευθεροτυπία, γεγονός που θεωρείται καθοριστικό σημείο της καριέρας του, καθώς η συνεργασία αυτή διήρκεσε μέχρι και το κλείσιμο της εφημερίδας το 2011.

Το 1984 κυκλοφόρησε η Τσιγγάνικη ορχήστρα, το πρώτο μεγάλο κόμικ του Καλαϊτζή, που είχε εν μέρει δημοσιευτεί στο περιοδικό Βαβέλ.
Παρά τις χαμηλές πωλήσεις που έκανε τότε, σήμερα θεωρείται για πολλούς λόγους ένα πρωτοποριακό έργο της ελληνικής σκηνής. Τα επόμενα ολοκληρωμένα κόμικς του Καλαϊτζή θα κυκλοφορούσαν με μεγάλα μεσοδιαστήματα.
Συγκεκριμένα, Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης βγήκε το 1990, ενώ ο Τυφών το 1997.

Το 2000, ο Καλαϊτζής άρχισε να συνεργάζεται με το νεοσύστατο περιοδικό 9, συνεισφέροντας τα χιουμοριστικά στριπ Έκτακτα περιστατικά και Το Πέλαγος της μποτίλιας.
Λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού Γαλέρα, του οποίου και εξετέλεσε διευθυντής μέχρι και το 2010.
Στη Γαλέρα, εκτός από γελοιογραφίες, ο Καλαϊτζής φιλοτέχνησε εξώφυλλα και δημιούργησε το κόμικ Μαρξ & Σπένσερ.

Ο Καλαϊτζής πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 2016, μετά από μακρά αντιμετώπιση του καρκίνου, και κηδεύτηκε στο Γ' Νεκροταφείο Αθηνών.

Η Αλεξάνδρα Παντελάκη  είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη σειρά «Η γυναίκα στη μονόπρακτη κωμωδία» το 1984. Ακολούθησαν κάποιες δουλειές στην κρατική τηλεόραση μεταξύ των οποίων «Ατέλειωτη αγάπη», «Φανή» και «Το Φάντασμα».
Τη δεκαετία του 1990 εμφανίστηκε στις σειρές «Ανατομία ενός εγκλήματος», «Τα Ψάθινα Καπέλα», «Η πρόβα του νυφικού», «Το τρίτο στεφάνι», «Η Αίθουσα του θρόνου» και άλλες.

Από το 2000 μέχρι σήμερα έχει λάβει σε αρκετά επεισόδια των σειρών «Κόκκινος Κύκλος» και "10η εντολή» ενώ έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τις οικογενειακές κωμικές σειρές «Ευτυχισμένοι Μαζί» και «Μ+Μ».

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Η γυναίκα στη μονόπρακτη κωμωδία και Ατέλειωτη Αγάπη και Φανή και Το φάντασμα και Ανατομία ενός εγκλήματος και Εσύ Απόφασίζεις και Ο Πέτρος και τα κορίτσια του και Δρόμοι της πόλης και Το τρίτο στεφάνι και Τα Ψάθινα Καπέλα και Η πρόβα του νυφικού και Ντόλτσε Βίτα και Οι Επαγγελματίες και Διπλή Αλήθεια και Το Χρώμα του φεγγαριού και Αθήνα - Θεσσαλονίκη και Απιστίες και Χωρικά Ύδατα και Η αίθουσα του θρόνου και Νυχτερινό Δελτίο και Το φτερούγισμα του γλάρου και Θύματα Ειρήνης και Ερόικα και Επιθυμίες και Μικρές Αμαρτίες και Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων και Κόκκινος Κύκλος και Αθώος ή ένοχος και Ζευγάρια και Αχ και να 'ξερες και Οίκος Αντοχής και 10η εντολή και Στον ήλιο του Αιγαίου και Δυο μέρες μόνο και Στο Παρά Πέντε και Εντιμότατοι κερατάδες και Για την Άννα και Ιστορίες Μυστηρίου και Ευτυχισμένοι Μαζί και Μαύρα Μεσάνυχτα και Λατρεμένοι μου γείτονες και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Μ+Μ και Εργαζόμενη Γυναίκα και Ο 3ος Νόμος και Κλινική Περίπτωση και Οι Βασιλιάδες και Μην αρχίζεις τη μουρμούρα και Το σόι σου και Ου Φονεύσεις και Άγριες Μέλισσες και Σε ξένα χέρια και Ο Παράδεισος Των Κυριών και Ηλέκτρα και Grand Hotel και Σούπερ Ήρωες και Κουτσουπιές.

Από το 2000 Είναι παντρεμένη με τον ζωγράφο Τάκη Τζίφα.

Η Μαρία-Eλπίδα (Ελίνα) Κωνσταντοπούλου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια ενεργή στη δισκογραφία τα διαστήματα 1992-2002 και 2010.
Είναι γνωστή για τις λαϊκές επιτυχίες που έκανε τη δεκαετία του '90 και για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στον διαγωνισμό της Eurovision το 1995 με το τραγούδι Ποια προσευχή.
Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε πολλούς διαγωνισμούς μουσικής και έχει συνεργαστεί με γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας, όπως ο Νίκος Τερζής και ο Γιάννης Καραλής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 1970 με το όνομα Μαρία-Ελπίδα.

Από μικρή έδειξε την κλίση της στο τραγούδι, γι' αυτό και φοίτησε και στο Εθνικό Ωδείο. Άρχισε να τραγουδά επαγγελματικά μόλις τελείωσε το Λύκειο, παίρνοντας μέρος σε μουσικούς διαγωνισμούς, όπως η Σκυτάλη στην Τέχνη με κριτές τον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη, τη Ροζίτα Σώκου κ.ά.
Την ανακαλύπτει το 1992, ο Θάνος Καλλίρης και τη συμπεριλαμβάνει στον δίσκο 1.500 Φιλάκια Fresh Hits, όπου ερμηνεύει 4 τραγούδια, τα Γύρνα ξανά, Εσύ κι εγώ, Παιχνιδάκια και Αγοράκι.
Την ίδια χρονιά η Ελίνα κάνει φωνητικά στο δίσκο της Καίτης Γαρμπή "Του φεγγαριού αναπνοές".

Το 1993 γνωρίζεται με τον Νίκο Τερζή, ο οποίος δέχεται να της γράψει τραγούδια για την πρώτη προσωπική της δουλειά. Ο δίσκος κυκλοφορεί το καλοκαίρι του 1993 και γίνεται χρυσός, με κυριότερες επιτυχίες τα τραγούδια Έρημος και φυσικά το Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει.

Είναι ίσως το τραγούδι-σφραγίδα της Ελίνας Κωνσταντοπούλου, το οποίο την έφερε στο προσκήνιο και από πολλούς θεωρείται το σημαντικότερό της στη διάρκεια της επιτυχημένης πορείας της. Αργότερα, διασκευάστηκε από τον Κωνσταντίνο Χριστοφόρου.

Η Ελίνα Κωνσταντοπούλου επιλέγεται ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στον διαγωνισμό της Eurovision στο Δουβλίνο με το τραγούδι Ποια Προσευχή σε μουσική του Νίκου Τερζή και στίχους του Αντώνη Παππά, και στα φωνητικά φυσικά η μικρούλα τότε Μαριάντα Πιερίδη. Το θέμα του τραγουδιού ήταν εμμέσως το Μακεδονικό Ζήτημα, ήταν λοιπόν από τις λίγες φορές που η Ελλάδα έστειλε στη Eurovision τραγούδι με συγκαλυμμένο πολιτικό μήνυμα (Μαρίζα Κωχ - Παναγιά μου, Παναγιά μου, Κλεοπάτρα - Όλου του κόσμου η ελπίδα). Παρ' όλο που η Ελίνα απέσπασε πολλές θετικές κριτικές για την ερμηνεία της, η υπόλοιπη Ευρώπη δεν πείστηκε και η συμμετοχή κατέληξε στην 12η θέση με 68 βαθμούς.
Το τραγούδι οπτικοποιήθηκε στα Μετέωρα, με ατμόσφαιρα μυστικισμού, κάτι το οποίο ενισχυόταν από την παρουσία των Αρχαίων Ελληνικών στα φωνητικά του τραγουδιού, και συμπεριλήφθηκε στον επόμενο προσωπικό δίσκο της.

Ο επόμενος προσωπικός δίσκος της Ελίνας Κωνσταντοπούλου είναι αποτέλεσμα συνεργασίας με τους Νίκο Τερζή και Αντώνη Παππά. Αν και μικρός σε διάρκεια (περιείχε λιγότερα από 10 κομμάτια), έγινε χρυσός. Κυκλοφόρησε μετά τη λήξη του διαγωνισμού της Eurovision και περιείχε και το Ποια Προσευχή. Άλλες επιτυχίες του δίσκου ήταν τα τραγούδια Είναι που είμαι Ερωτευμένη και κυρίως το Όταν θα με χάνεις. Και για τα 2 κομμάτια γυρίστηκε video clip.
Η Ελίνα Κωνσταντοπούλου εκείνη τη χρονιά ήταν υποψήφια στα βραβεία Ποπ Κορν στην κατηγορία Καλύτερη Γυναίκα Τραγουδίστρια μαζί με τις Αλέξια, Ευρυδίκη, Μαντώ και Άννα Βίσση.

Δύο χρόνια μετά την τελευταία της επιτυχία, γνωρίζεται με τον μουσικοσυνθέτη Γιάννη Καραλή, που εκείνη την εποχή έγραφε όλους τους δίσκους της Λίτσας Γιαγκούση, με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Έτσι, προέκυψε ο δίσκος Άκουσέ με που κυκλοφόρησε το 1997 και περιείχε δυο μεγάλες επιτυχίες: Άκουσέ με, Θεία Δίκη.
Ο δίσκος αυτός έδωσε μεγαλύτερη ώθηση στην καριέρα της, καθώς θεωρήθηκε "παιδί" του Γιάννη Καραλή και δεν θα μπορούσε να λείπει από το αφιέρωμα που του έκανε η Ελένη Μενεγάκη το 1997, όπου η Ελίνα Κωνσταντοπούλου τραγούδησε μαζί με τη Λίτσα Γιαγκούση και τον Πασχάλη Τερζή.

Πολυσυλλεκτικός δίσκος που κυκλοφόρησε στα μέσα του '98 και έβγαλε αρκετές επιτυχίες, όπως το Έλεος, Ποιο κρεβάτι, Άντε ρώτα να σού πούνε, Ρούχο λερωμένο, Να με θυμάσαι.

Η πορεία της Ελίνας βρίσκεται στο ζενίθ της επιτυχίας, με αποκορύφωμα την εμφάνισή της σε σόου της Ρούλας Κορομηλά.
Την ίδια χρονιά, η Ελίνα έκανε μια guest εμφάνιση στην κωμική σειρά του mega "Δύο Ξένοι", όπου κι ακούστηκαν κάποια από τα τραγούδια του προηγούμενού της δίσκου. Πλέον, η Ελίνα θεωρείται σημαντική παρουσία στο ελληνικό τραγούδι. Όμως, με την έξαρση που είχε τότε το διαδίκτυο, οι απαιτήσεις των δισκογραφικών εταιρειών αυξάνονται συνεχώς, παρασύροντας όλο και περισσότερους καλλιτέχνες στη λήθη, μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν.

Σημαδιακή χρονιά και ο τίτλος του άλμπουμ για την Ελίνα Κωνσταντοπούλου, καθώς το 1999 παντρεύτηκε και έκανε μία ακόμα εμφάνιση στην τηλεόραση, στη σειρά Δύο Ξένοι. Τα τραγούδια που ακούγονται στη σειρά είναι απ' το δίσκο Ένστικτο.
Παράλληλα κυκλοφορεί τον πέμπτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Θα Αλλάξω τα Δεδομένα.
Κύρια επιτυχία έγινε το ομώνυμο τραγούδι, αλλά εν συνόλω ο δίσκος είναι ο πρώτος της Ελίνας που πέρασε σχεδόν απαρατήρητος. Η Ελίνα προσπάθησε να αναθερμάνει τα πράγματα με εμφανίσεις στην τηλεόραση και με αλλαγές του προσωπικού της στυλ.

Το επόμενο δισκογραφικό δείγμα ήταν ένα cd-single με 5 κομμάτια που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2001 με μείγμα λαϊκού και ελαφρής ποπ.
Στόχος ήταν να βρεθεί ο παλμός του κοινού, ώστε η ολοκληρωμένη δουλειά που θα κυκλοφορούσε να σηματοδοτούσε το come back της Ελίνας Κωνσταντοπούλου.
Όμως, χωρίς την απαιτούμενη προώθηση, το cd-single δεν ακούστηκε σχεδόν πουθενά, με εξαίρεση κάποια καλοκαιρινή επιτυχία στην επαρχία.
Έτσι, δεν κυκλοφόρησε ποτέ ολοκληρωμένο άλμπουμ βασισμένο σε αυτό το cd-single.

Τον Νοέμβριο του 2010 κυκλοφόρησε το 6ο ολοκληρωμένο άλμπουμ της Ελίνας Κωνσταντοπούλου, μέσα στο οποίο εμπεριέχονται και επανεκτελέσεις τραγουδιών της Thalia και του Christian Castro. Σημαδιακός και αυτός ο τίτλος, καθώς η Ελίνα ξεκινάει για δεύτερη φορά την καριέρα της. Τρία από τα τραγούδια του άλμπουμ αυτού, ήταν ήδη διαθέσιμα στο youtube, 2 μήνες πριν.

Η Ελίνα Κωνσταντοπούλου παντρεύτηκε και απέκτησε δίδυμους γιους.