My Bonjour

ΚΟΥΛΑ  ΑΓΑΓΙΩΤΟΥ

Η Κούλα Αγαγιώτου γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 1915 και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Κουκάκι, με τη φροντίδα της ανιψιάς της Σοφίας Μπούκου.
Απέκτησε μια κόρη.

Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου 2006, αλλά ο θάνατός της γνωστοποιήθηκε αργότερα.
Ετάφη στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

Ο Δημοσθένης Δόγκας ήταν βουλευτής Ηλείας.

Γεννήθηκε στο Λαντζόι Ηλείας και καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του ήταν δήμαρχος του δήμου Ώλενας και η αδερφή του σύζυγος του πολιτικού Σωτήριου Κρεκουκιώτη.

Το 1875 εκλέχτηκε δήμαρχος Ώλενας, το 1881 δήμαρχος Ολυμπίων και το 1887 δήμαρχος πάλι Ώλενας.
Το 1881 έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα για την βουλευτική θέση, την οποία και κατέλαβε. Το 1895 και 1902 επανεκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας.
Ήταν ακραιφνής υποστηρικτής της πολιτικής Τρικούπη ενώ επι πολλά χρόνια συνεργαζόταν με τον Στεφανοπουλικό συνδυασμό. Πολλές ήταν και οι προσπάθειες του για έλεγχο των εκλογικών αποτελεσμάτων με παράνομα μέσα.

Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1905 στο Κρεκούκι Ηλείας, όπου είχε μεταφερθεί από την Αθήνα λόγω εξάντλησης.

Η κηδεία του ήταν μεγαλοπρεπής και παρεβρέθηκε όλο το χωριό, ο βουλευτής και προσωπικός του φίλος Χρήστος Στεφανόπουλος καθώς και ο ανηψιός του, βουλευτής Ιωάννης Κρεκουκιώτης.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Δερβένι της Κορινθίας στις 2 Μαρτίου το 1892. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το κόμμα των Βενιζελικών στις εκλογές του 1928, στο ψηφοδέλτιο του τότε νομού Αργολιδοκορινθίας.
Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την τραγωδία του Εμφυλίου, συμμετείχε στην προσπάθεια του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για δημιουργία πολιτικού σχηματισμού.
Το 1949 προσχώρησε μαζί με ορισμένα στελέχη των Βενιζελικών στον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλεξάνδρου Παπάγου προκειμένου να στηριχθεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Εξελέγη Βουλευτής στην Κορινθία και τοποθετήθηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην Κυβέρνηση Παπάγου. Μετά το θάνατο του Παπάγου και την διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού, ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος προσχώρησε στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), την τότε νεοϊδρυθείσα πολιτική παράταξη του Κωνσταντίνο Καραμανλή, με την οποία εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας.
Το 1955 τοποθετήθηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Καραμανλή του 1955 ενώ στην επόμενη Βουλή, το 1956, διετέλεσε υπουργός Γεωργίας.
Συνέχισε ως υπουργός Γεωργίας σε όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις Καραμανλή μέχρι το θάνατο του, πραγματοποιώντας σημαντικό έργο στη γεωργική μεταμόρφωση της χώρας, καθώς επί των ημερών του με τους νόμους 3487/55 περί αγροτικής ασφάλισης και 4169/61, οργανώθηκε ο Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και θεσμοθετήθηκαν οι αγροτικές συντάξεις και η περίθαλψη των αγροτών με την ίδρυση (με νόμο) και τη γενίκευση των αγροτικών ιατρείων.

Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου στην Αθήνα το 1962, πάσχων από αλλοίωση του αίματος.

Απόδοση τιμών

Στις 16 Νοεμβρίου 2003 και στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Δερβένι, ο Δήμος Ευρωστίνης τίμησε τον Κωνσταντίνο Αδαμόπουλο δίδοντας το όνομά του, σε οδό και σε πλατεία του Δερβενίου, όπου βρίσκεται και η προτομή του.
Τα αποκαλυπτήρια της προτομής του έγιναν από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΗΣ

Ο Δημήτρης Μπέης  ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1928 στην Έδεσσα, όπου υπηρετούσε τότε ο πατέρας του Γεώργιος ως δικαστής.
Η καταγωγή του ήταν από τα Μαζαίικα Καλαβρύτων Αχαΐας. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Μπέης στην αυτοβιογραφία του, ο πατέρας του ήταν φανατικός βασιλόφρων αλλά στις εκλογές του 1963 και 1964 ψήφισε τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, όπου διετέλεσε αντιπρόεδρος του πρώτου αιρετού φοιτητικού οργάνου (ΔΕΣΠΑ). Ακολούθως, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Διετέλεσε πρόεδρος των Ελλήνων σπουδαστών στο Παρίσι.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έλαβε μέρος στην Αντίσταση και στα Δεκεμβριανά συνελήφθη από τους Άγγλους και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μέσης Ανατολής.

Τη δεκαετία του 1950 υπερασπίσθηκε ως πληρεξούσιος συνήγορος αριστερούς φοιτητές και εργατών που διώκονταν για τα πολιτικά τους φρονήματα.

Εντάχθηκε από νωρίς στην πολιτική, ως στέλεχος της Ενώσεως Κέντρου και το 1961 πήρε ενεργά μέρος στον «Ανένδοτο Αγώνα» του Γεωργίου Παπανδρέου.
Από πολύ νέος ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση και το 1964, σε ηλικία μόλις 36 ετών, εξελέγη δήμαρχος Ζωγράφου.

Κατά την περίοδο της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη, φυλακίστηκε και παραπέμφθηκε δις σε στρατοδικείο. Το 1974 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, με του οποίου την υποστήριξη ένα χρόνο αργότερα (1975) εκλέχθηκε και πάλι δήμαρχος Ζωγράφου με ποσοστό 64%.

Εξελέγη στη συνέχεια, δήμαρχος Αθηναίων επί δύο συνεχόμενες τετραετίες, από το 1978 έως το 1986. Το ίδιο διάστημα ήταν πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας).
Το 1986 διεκδίκησε τρίτη θητεία στην δημαρχία αλλά ηττήθηκε από τον Μιλτιάδη Έβερτ.

Τον Ιούνιο του 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 1989, το 1990 και το 1993. Τον Σεπτέμβριο του 1990 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στο 2ο Συνέδριο του Κινήματος.

Στις 20 Δεκεμβρίου 1993 εκλέχτηκε μέλος του προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ και στις 24 Ιανουαρίου 1994 γραμματέας της Κ.Ο. Στις 17 Απριλίου 1994 έλαβε μέρος στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Τον Οκτώβριο του 1995 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πολιτικού Ομίλου «Γιώργος Γεννηματάς».

Στις 11 Ιουνίου 1998 διαγράφηκε από το ΠΑΣΟΚ, με απόφαση του Κώστα Σημίτη μετά την άρνησή του να αποσύρει την υποψηφιότητά του ως ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, ενώ το ΠΑΣΟΚ υποστήριζε επίσημα την υποψηφιότητα της Μαρίας Δαμανάκη.
Τελικά, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς πήρε μέρος στις δημοτικές εκλογές ως ανεξάρτητος υποψήφιος, υποστηριζόμενος από το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα του Δημήτρη Τσοβόλα και λαμβάνοντας ποσοστό 12,8%, πολύ κοντά στο 16,4% της Δαμανάκη, η οποία είχε την επίσημη στήριξη του ΠΑΣΟΚ.
Το υψηλό ποσοστό του Μπέη και το αντίστοιχο χαμηλό της Δαμανάκη ερμηνεύτηκαν ως δυσαρέσκεια παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι δεν ήταν ενθουσιασμένοι με την υποψηφιότητα Δαμανάκη, λόγω της στάσης της το 1989.

Ο Δημήτρης Μπέης ήταν παντρεμένος με την Ντίνα Μπέη (το γένος Καραμπότσου), η οποία διετέλεσε ως τελευταία υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς από το 2007 έως το 2010.
Το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, τη Ρωξάνη, που επίσης ασχολείται με την αυτοδιοίκηση, καθότι εξελέγη δημοτική σύμβουλος Αθηναίων, πρώτη σε σταυρούς με τον συνδυασμό του Παύλου Γερουλάνου στις εκλογές του 2019, αλλά και με το συνδυασμό του Χάρη Δούκα, στις εκλογές του 2023.

Ο Δημήτρης Μπέης απεβίωσε από καρκίνο στις 25 Οκτωβρίου 2012, σε ηλικία 84 ετών.

Με ανακοίνωσή του, το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε τη βαθιά του λύπη για τον θάνατο «ενός αγωνιστή της δημοκρατικής παράταξης που υπηρέτησε με πάθος και συνέπεια την τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και την κεντρική πολιτική σκηνή».
Κηδεύτηκε με δημοτική δαπάνη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ

Η Φώφη (Φωτεινή) Γεννηματά ήταν Ελληνίδα πολιτικός.

Γεννήθηκε στους Αμπελόκηπους Αθηνών στις 17 Νοεμβρίου 1964 και ήταν κόρη του Γιώργου Γεννηματά, ιδρυτικού μέλους και υπουργού του ΠΑΣΟΚ και της Αικατερίνης Βέργου.

Φοίτησε στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα και στη συνέχεια σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε το 1987, ενώ το 1986, προτού αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο, διορίστηκε υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα.

Σε ηλικία 51 ετών ήταν ήδη πρόωρα συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, κάτι για το οποίο έχει δεχτεί κριτική.
Η σύνταξη αυτή ήταν σε αναστολή γιατί είχε την ιδιότητα της βουλευτή.

Είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε τρία παιδιά.
Πρώτος σύζυγος της Φώφης Γεννηματά ήταν ο Αλέξανδρος Ντέκας η εταιρεία του οποίου το 1994 ανέλαβε από την Κτηματολόγιο Α.Ε. να υλοποιήσει το για πρώτη φορά συντασσόμενο ελληνικό κτηματολόγιο.
Παντρεύτηκαν όταν η Γεννηματά ήταν 22 ετών] και απέκτησαν μαζί μία κόρη.
Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Ανδρέας Τσούνης τον οποίο παντρεύτηκε το 2003.
Ο Α. Τσούνης είναι οδοντίατρος και εργαζόταν στο νοσοκομείο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ερρίκος Ντυνάν από το οποίο παραιτήθηκε το 2014 τη χρονιά που αυτό πέρασε στα χέρια της Τράπεζας Πειραιώς. Μαζί απέκτησαν μια κόρη και έναν γιό.

Την περίοδο 1982–1987 συμμετείχε στη φοιτητική παράταξη ΠΑΣΠ του ΠΑΣΟΚ.

Το 2000, εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής. Παρέμεινε στο αξίωμα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, όπου και ανέλαβε Υπερνομάρχης.

Στις εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ. Παρέμεινε έως τις 19 Μαΐου 2012. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών και επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη Βουλευτής στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών με το Κίνημα Αλλαγής.

Το 2002 εξελέγη Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2006. Την περίοδο 2003-07 διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος. Το 2007 παραιτήθηκε από την θέση της προέδρου της Υπερνομαρχίας, για να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, με απόφαση του Αρείου Πάγου που εξέτασε τη νομιμότητα της υποψηφιότητάς της, η Γεννηματά αποκλείστηκε από την εκλογική διαδικασία λόγω κωλύματος, καθώς δεν μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές κατά την προβλεπόμενη διάρκεια της θητείας της.

Μετά τις εκλογές του 2009, επιλέχθηκε από τον τότε νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, για τη θέση της Υφυπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Οκτωβρίου 2009. Παρέμεινε έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2010.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, ανέλαβε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Παρέμεινε έως τις 11 Νοεμβρίου 2011.

Στις 11 Νοεμβρίου 2011, ανέλαβε Αναπληρώτρια Υπουργός Εσωτερικών. Στις 27 Μαρτίου 2012, παραιτήθηκε από το αξίωμα της Υπουργού, στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, για να αναλάβει Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ.[

Με τον ανασχηματισμό της 25ης Ιουνίου 2013 της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, επιλέχθηκε για το αξίωμα της Αναπληρώτριας Υπουργού Εθνικής Άμυνας, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις επόμενες εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ το 2015, εξελέγη πρόεδρος του κόμματος, με ποσοστό 51,7%, διαδεχόμενη τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Στις 30 Αυγούστου 2015, ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου, συμμετείχε στη δημιουργία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που σχηματίστηκε από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, την Δημοκρατική Αριστερά και πλαισιώθηκε από διάφορες Κινήσεις Πολιτών στα πλαίσια της ανασυγκρότησης του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας και του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Τον Ιούλιο του 2017 η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φώφη Γεννηματά, από το βήμα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός νέου ενιαίου κεντροαριστερού φορέα στην Ελλάδα πριν από το τέλος του έτους.

Στις 12 Νοεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των εκλογών για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου κόμματος, μεταξύ εννέα υποψηφίων.
Επειδή κανένας από τους υποψηφίους δεν κέρδισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθη και δεύτερος γύρος μεταξύ της Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη.
Νικητής αναδείχθηκε η Φώφη Γεννηματά, με 56,75% των ψήφων. 
Στις 28 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε το όνομα του Κινήματος Αλλαγής.

Το 2008, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.[

Στις 11 Οκτωβρίου 2021 εισήχθη με συμπτώματα ατελούς ειλεού στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η κατάσταση οφειλόταν σε υποτροπή του καρκίνου του μαστού από τον οποίο έπασχε από το 2008.
Ενώ αρχικά αναμενόταν να λάβει εξιτήριο, με τη πάροδο των ημερών παρουσίασε σοβαρές επιπλοκές, με την υγεία της να επιδεινώνεται και στις 24 Οκτωβρίου έπεσε σε ηπατικό κώμα, με τη κατάσταση να είναι πλέον μη αναστρέψιμη.

Απεβίωσε στη ΜΕΘ - Αθήνα, στις 25 Οκτωβρίου 2021)  - το μεσημέρι της επομένης, σε ηλικία 56 ετών.

Η είδηση του θανάτου της σχολιάστηκε από πολιτικούς όλων των κομμάτων, ενώ η Βουλή ανέστειλε για μια εβδομάδα, ως ένδειξη πένθους, τις εργασίες της.

Η κηδεία της έγινε με δημόσια δαπάνη και με τιμές εν ενεργεία υπουργού, την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου, μετά το σύντομο λαϊκό προσκύνημα που προηγήθηκε.
Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, στον τάφο της οικογένειας Γεννηματά.

Τον Αύγουστο του 2022 η ελληνική Πολιτεία ξεκίνησε το πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού.
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες ηλικίας 50-69 ετών που βρίσκονται στην Ελλάδα και διαθέτουν ΑΜΚΑ.
Τον Οκτώβριο του 2022 ανακοινώθηκε ότι στο πλαίσιο του προγράμματος είχαν διενεργηθεί 40.000 μαστογραφίες και ότι σε 2.411 γυναίκες εντοπίστηκαν ευρήματα εγκαίρως.