psychikon & perix

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: Section Blog ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ...

ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ...

E-mail Εκτύπωση PDF


altΔεν θα κατέβαινα να ζητήσω δουλειά, κι ας είμαι άνεργος...
Δεν θα κατέβαινα για να ζητήσω να μη μου κόψουν τον μισθό.
Δεν έχω μισθό. Κι όσο δούλευα ο μισθός μου ποτέ δεν ήταν σταθερός...
Δεν θα κατέβαινα για να μη χάσω τα κεκτημένα μου κι ας έχω 3 ευρώ στη τσέπη...

Δεν έχει γίνει καμία μεταρρύθμιση, καμία αλλαγή, καμία ενέργεια που θα αλλάξει τα δεδομένα, που θα φέρει εμπιστοσύνη στους πολίτες και θα αλλάξει και τον τρόπο που βλέπουμε την πολιτική και τους πολιτικούς μας.
Δεν άλλαξαμε, ούτε εμείς σαν κοινωνία, ούτε τα κόμματα που φέρανε την κρίση. 

Κανένας επίορκος δεν έχασε τη δουλειά του.
Καμία αλλαγή στη γραφειοκρατία δεν έγινε - αντιθέτως χειροτέρεψε...
Κανένα επάγγελμα δεν άνοιξε... αντιθέτως, μερικά "κέρδισαν" περισσότερα προνόμια...
Κανένα αναπτυξιακό έργο δεν έγινε
Καμία αποκρατικοποίηση οργανισμών που δεν χρειάζεται να έχουμε (μη εθνικής σημασίας).
Κανένα κλείσιμο άκυρων οργανισμών δεν πραγματοποιήθηκε.
Καμία σοβαρή πρόταση για ανάπτυξη και όραμα για πορεία δεν τέθηκε.
Καμία μείωση του δημοσίου δεν έγινε.
Πολλές περικοπές στους πολλούς για να μην χάσουν οι προνομιούχοι...
Καμία κίνηση για την βελτίωση της επιχειρηματικότητας δεν έγινε.

Μόνο αφορισμούς ακούμε για τον κακό "φιλελευθερισμό", το κακό κέρδος και τον κακό επιχειρηματία.
Μόνο ράδιο αρβύλα, σπέκουλα, κρυμμένες λίστες, οριζόντιες περικοπές, άδικα χαράτσια στη περιουσία, βία και καταστολή, ανομία, διάλυση των θεσμών. Αυτό και μόνο έχει γίνει στο βωμό της κομματικής πελατείας και συνέχειας του ίδιου μοτίβου εξουσίας.

Το ότι καταφέραμε μετά από χρόνια να βρούμε έναν Άκη και μερικούς χιλιάδες μαϊμούδες συνταξιούχους και τυφλούς δεν είναι επιτυχία, την ώρα που ξοδέψαμε τόσα δις για συστήματα μηχανογράφησης και υπολογιστές που σαπίζουν σε υπόγεια.

Σήμερα θα ήμουν στον δρόμο για να φωνάξω να μειωθούν οι μισθοί όλων των δημ. υπαλλήλων. Κυρίως των Ανωτέρων.
Ή όλοι ή κανένας. Όχι να χαϊδεύονται εφοριακοί, τελωνειακοί, υπάλληλοι του υπουργείου εσωτερικών και 60.000 άτομα και οι υπόλοιποι να επωμίζονται το χρέος.
Θα φώναζα κατά των συμβολαιογράφων, των ταξιτζήδων, των φαρμακοποιών των πεθαμενατζήδων και όλων όσων ακόμη διατηρούν κλειστλα επαγγέλματα, που μάλιστα τους δίνουν και πριμ 50 ευρώ για να δηλώσουμε τις μεταβολές μας, την ώρα που πληρώνουμε κάποιυς υπαλλήλους γι αυτό το σκοπό.

Θα φώναζα κατά των δημοσιογράφων, που χρόνια τώρα τους πληρώνουμε εμείς το ταμείο τους με δικά μας χρήματα από την διαφήμιση. 
Ποιος πληρώνει το δικό μου ταμείο ρε κερατάδες;

Θα φώναζα Υπέρ της ιδιωτικής ασφάλισης.
Να ξέρω πού βάζω τα λεφτά μου. Να ξέρω πότε να συνταξιοδοτηθώ. Να ξέρω εκ των προτέρων τί θα πάρω, πόσα και πότε. Όχι να συντηρώ κηφήνες, να πληρώνω τα διπλάσια από οποιονδήποτε άλλο και κάποιοι να παίρνουν εφάπαξ και πρώιμα και... Ή όλοι το ίδιο ταμείο με τις ίδιες υποχρεώσεις και τις ίδιες απολαβές ή καθένας το κουμάντο του.

Θα φώναζα κατά της γραφειοκρατίας, του λαδώματος, της αρπαχτής, των μη ελέγχων, της ατιμωρησίας, της αργοπορίας απονομής δικαιοσύνης, του δαιδαλώδους φορολογικού, της μονιμότητας των κρατικών υπαλλήλων και τόσων άλλων...

Θα φώναζα για τον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.  Όχι να χαϊδεύω για ψηφαλάκια και χαμηλές φορολογήσεις. Όχι να πληρώνω ιερείς δημοσίους υπαλλήλους και εκκλησιαστικές σχολές.
Ας τους πληρώσει όποιος θέλει. Έτσι θα δούμε και πόσο χριστιανός είναι ο καθένας μας.

Αν κατέβαινε κόσμος να απαιτήσει αλλαγές σαν αυτές και άλλες τόσες, τότε θα βλέπατε πως θα άλλαζε τούτη η χώρα.

Ξέρω ότι πολλοί θα με κατηγορήσετε.
Θα με πείτε τροικανό, ανθέλληνα, προδότη ή ό,τι άλλο βάλει το μυαλό σας, αλλά μάλλον τότε δεν έχετε καταλάβει το θέμα....
Ξέρω ότι με αυτά που ζητώ, μερικά δεν με συμφέρουν. Ούτε και τους άλλους.
Αυτό δεν με πειράζει καθόλου κι ας μη με συμφέρει  και ας με ξε-βολεύει, γιατί θα ξέρω ότι θα ζήσω σε ένα κράτος που αλλάζει προς το καλύτερο, που απονέμει δικαιοσύνη, που θα με αντιμετωπίσει σαν άνθρωπο και όχι σαν πελάτη... τότε,  και οι πολιτικοί θα καταλάβαιναν πως δεν θέλω πλέον να είμαι πελάτης τους, πως δεν με νοιάζει να είμαι.
Αυτό θα τους αποτελείωνε.
Σκεφτείτε τόσους υπαλλήλους να λένε αυτό το πράγμα στα κόμματα. Θα τα διαλύσουν μονομιάς.

Αν όλα όσα γράφω και όσα φωνάζει ο κάθε λογικός άνθρωπος, γινόντουσαν μερικά χρόνια πριν, τώρα δεν θα είχαμε άλλους φόρους.
Δεν θα είχαμε άλλες περικοπές. Τα πράγματα θα είχαν πάρει διαφορετικό δρόμο. 
Αν όλα όσα γράφω τα φώναζε ο κάθε άνθρωπος, ο κάθε "αγανακτισμένος" και ας ήξερε ότι προσωρινά θα χάσει, το σύστημα θα είχε καταρρεύσει.
Τα κόμματα δεν θα ήταν ποτέ τα ίδια, γιατί δεν θα μπορούσαν να κρύψουν το ψέμμα και τη γύμνια τους.
Δεν θα είχαν πρόβατα για πελάτες.

Συνεχίζουμε όμως να μην θέλουμε να αλλάξουμε και επειδή δεν γίνονται όσα αναφέρω, του χρόνου-ίσως και λιγότερο θα δείτε ΚΑΙ άλλα σκληρά μέτρα.
Κι όσο θα βρίζετε και καταριέστε όσους θέλουν τέτοιες αλλαγές, τόσα νέα μέτρα και νέους φόρους θα μας βάζουν να πληρώνουμε.

Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει...10 ημέρες κοσκινίζει.
Αυτή τη σοφή παροιμία φαίνεται ότι πολλοί την ξεχάσαμε...
Ξεχάσαμε να σκεφτόμαστε. Πιστεύουμε σε σκευωρίες, ψεκασμούς, σωτηρίες, μεταφυσικά, χρησμούς και τηλεαστέρες. 
Πιστεύουμε σε κακούς ξένους και επίορκους πολιτικούς την ώρα που χιλιάδες απο εμάς είναι οι πελάτες τους. 
Πιστεύουμε πως έχουμε μόνο δικαιώματα, αλλά ξεχνάμε τη λέξη υποχρέωση...

Όχι φίλοι μου. Δεν μας ψεκάζουν. Απλά, δεν ξεσηκωνόμαστε όλοι, γιατί ξέρουμε πως δεν έχουμε κοινό σημείο.
Έχουμε χωριστεί σε αριστερούς και δεξιούς, καπιταλιστές και κομμουνιστές, πατριώτες plus και... αμόλυβδους, χριστιανούς και άθεους.
Έχουμε κατακερματιστεί ξεχνώντας το κοινό σημείο: Κοινό σημείο είναι η λογική και η λογική αφορά το σύνολο και όχι τους εαυτούς μας. 
Όταν θα πάψουμε να κατεβαίνουμε για τους εαυτούς μας... τότε θα κατέβω κι εγώ.
Γιατί μόνο η επανάσταση της λογικής θα μας σώσει!