psychikon & perix

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: Section Blog ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ Ω ΕΛΑΤΟ-Ω ΕΛΑΤΟ...

Ω ΕΛΑΤΟ-Ω ΕΛΑΤΟ...

E-mail Εκτύπωση PDF

 

alt

Ω έλατο, ώ έλατο...

Θα το αγοράσω και φέτος, θα το στολίσω
κι ας γκρινιάζουν οι οικολόγοι, ενδεχομένως
και οι… ελληνομανείς.

Είναι "Το" σύμβολο!

Μέσα στην καθολική σύγχυση ιδεών και ιδεολογιών και στην ευτέλεια των συμπεριφορών, το έλατο, αχ αυτό το ελατάκι… τσουπ, κάνει την εμφάνισή του κι όλα,
ως δια μαγείας, γαληνεύουν και γίνονται σχεδόν… υποφερτά!

Κάποιοι κουνάτε αποδοκιμαστικά το κεφάλι. Ίσως ήδη περάσατε σε άλλη σελίδα
για να βρείτε κάτι πιο «ουσιώδες» κι ίσως
δεν έχετε άδικο, μέσα στη ζαλάδα που σας (μας) διακατέχει…

Μέρες που είναι, μέρες που έρχονται τέτοια θα λέμε;

Ω έλατο… ώ έλατο… μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις…

Δυνάμωσαν οι φωνές των απεργών, οι διαμαρτυρίες των καλοφαγάδων συνδικαλιστών, οι αλαλαγμοί των οπαδών και των φανατικών, οι ίντριγκες των διαπλεκομένων, οι ορέξεις των κοινωνικώς και οικονομικώς ανερχομένων… ενώ οι ανόητοι σκανδαλωδώς επιμένουν να μας επιβάλλουν την χρόνια ανεπάρκειά τους…
Οι μαέστροι των «Μεγάρων» κρατούν στιβαρά τη μπαγκέτα και οι ορχήστρες
της κουλτούρας και της αγκρι-νομεγκλατούρας, σκορπούν σε 24ωρη βάση τον παράφωνο ήχο τους…

Ανοίγω το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, ξεφυλλίζω εφημερίδες και περιοδικά αναζητώντας να βρω κανάλι αισιοδοξίας...
Μάταιος κόπος. Σωστά τα ονόμασαν ΜΜΕ. Όνομα και πράμα: Μέσα Μαζικής Εξόντωσης.

Ω έλατο, ώ έλατο, πόσο ανάγκη σ’ έχω…

Αναζητώ την "οδό Ευτυχίας", αλλά η πινακίδα γράφει "αδιέξοδος"....
Πώς έγινε και χάθηκα; Οι οδηγίες ήταν σαφείς.
Πού έγινε το λάθος;

Το έθνος σύσσωμο αναζητεί τη χαμένη του ταυτότητα στο τούνελ της απέραντης ελαφρότητας, ενώ η «λάμψη» της κιτσάτης γκλαμουριάς φωτίζει το δρόμο προς τη φάτνη Του…

Ώ έλατο, ώ έλατο, πόσο ανάγκη σ’ έχω…

Ας με συγχωρήσουν, μέρες που είναι, της χώρας μου οι τρανοί: Οι ακαδημαϊκοί,
οι άνθρωποι των media, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των Α.Ε. και των Π.Α.Ε., οι δάσκαλοι των φροντιστηρίων, οι φύλακες των σωφρονιστηρίων, οι ποιμενάρχες, οι κοσμικοί,
οι στρατάρχες, οι αιρετικοί, οι μόδιστροι και οι στυλίστες, οι Αγιορείτες διοικητές,
της νύχτας οι προστάτες, οι εφοπλιστές και οι των αδαών εξουσιαστές…

Μέρες που είναι, σας παρακαλώ, ξεχάστε με για λίγο. Το πιο σπουδαίο: Χαλαρώστε και σεις για λίγο.
Μέρες που είναι ας πούμε ένα τραγούδι για το έλατο κι ας κάνουμε μιαν ευχή: Να μη γεννηθεί φέτος στη Βηθλεέμ, αλλά στις καρδιές μας.

Χρήστος Σούπος

{jcomments off}